คอลัมน์ ชาวดินออนเน็ต

Attaching a document

2010-12-05T14:18:00.000+07:00

19/ก.ย./2553 ..4 ปี รัฐประหาร 4 เดือนราชประสงค์ ที่นี่มีคนตาย

2010-09-20T22:55:00.000+07:00

ภาระกิจแรกของผมที่มาถึงบริเวรศาลพระพรหม คือ จุดเทียนให้น้องๆกลุ่มนี้ครับ

นี่คือผ้าที่ผม ยรรยง ลูกชาวดิน ใช้ร่วมผูกกับพี่น้องในวันที่ 19 ก.ย.2553ครับ เป็นบริเวณหน้าเวทีที่ผมเคยดูแลพี่น้องในทุกวันของการชุมนุมจนถึงวินาทีสุดท้ายที่คุณณัฐวุฒิ และ คุณจตุพร ประกาศเลิกการชุมชุม ก่อนจะพาพี่น้องไปหลบอยู่ในวัดปทุมวนาราม สถานที่เกิดเหตุการฆ่าหมู่ อาสาพยาบาล แม้ผมจะไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ

แต่ก็เหมือนตายแล้วเกิดใหม่

หลังจากผูกผ้าแล้ว ก็ยืนตั้งจิตถึงพี่น้องผู้จากไป แล้วก็นึกถึงเพื่อนๆ การ์ด และ อาสาพยาบาล ที่ร่วมทีมก็ได้เจอทักทายหลายคน สิ่งที่ทำได้คือสบตาโอบกอดกัน แล้วจับมือมั่นก่อนจากลา .......
....เพื่อจะรอวันมาพบกันใหม่...

ภาพของเด็กน้อยคนหนึ่งที่คอยเดินจุดเทียนทุกเล่มที่ดับ ให้สว่างอยู่ตลอดเวลา

(แต่ นสพ.ผู้จัดการลงข่าวบอกว่าจุดไม่ติด ....! เกี่ยวไหมนี่ 55 ...?)

นี่คนคุ้นเคยไม่ต้องสงสัย นั่งเหมือนที่เคยนั่งอย่างไม่ลังเล

พอเดินเบียดเสียดพ่อแม่พี่น้องร่วมอุดมการณ์มาถึงตรงป้ายราชประสงค์ ได้เห็นกับน้องผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ผมต้องบอกกับตัวเองว่า เราเป็นหนี้บุญคุณพ่อของเธออยู่นะ

เดินมาถึงมุมนี้ยิ่งสะเทือนใจกับภาพที่ได้เห็น

ฟ้าเอ๋ยฟ้า กล้าสบตาเด็กน้อยคนนี้ไหม คำถามคงไม่มากมาย

"ฆ่าพ่อหนูทำไม ใครสั่งฆ่าพ่อหนู"

นี่คือประเทศ ในปี พ.ศ.2553 ความเป็นธรรมยังมีอยู่ไหม

สิ่งที่เห็นมีแต่คนเสื้อแดงเท่านั้น มีแต่ไพร่เท่านั้น ที่เข้าใจกันและกัน

มันเจ็บปวดมากครับกับภาพที่ได้เห็น

มากมายหลายคำถาม แต่ รัฐบาลเผด็จการทหาร ทาสอำมาตย์

ตอบไม่เคยตรงคำถามสักที

อยากรู้ว่านักข่าวจะรายงานว่า คนเสื้อแดง มากี่หลายพันครับ ผมเองก็ไม่รู้แต่ที่เดินจากสี่แยก มาทางประตูน้ำ ใช้เวลานานมาก ไม่ได้เดินไปแยกอื่นเลย

ที่นี่มีคนตาย

ช่วงนี้หลังจากเคารพธงชาติแล้ว แต่คนยังเต็มถนน จากแยกราชประสงค์ ถึงแยกประตูน้ำ

ความพร้อมที่ยังเหมือนเดิมสำหรับคนเสื้อแดง

บริเวณหน้าบิ๊กซีตรงนี้มีทั้งพึ่งมาและกำลังจะกลับครับ

เจตนายังเหมือนเดิม (จากภาพนี้นึกถึงเพลงพี่กี้ส์ครับ ผมคิดเอาเอง)

พอมาเจอตำรวจผมหิวข้าวขึ้นมาทันที จากนั้นก็เป็นจับกลุ่มการเสวนากับพี่น้องที่มา โดยที่ผมไม่รู้จักใครเลยในกลุ่ม จนถึงหนึ่งทุ่ม ก็ยกมือไหว้ลากันตามความอาวุโส

ยรรยง ลูกชาวดิน (ถ่ายภาพ)

19/ก.ย./2553

...ไม้หนึ่ง ก.กุนที กวีราษฎร...

2010-07-22T23:06:00.000+07:00

มีบางคนเขาข่มขู่ประเทศ

จะเด็ดผลาญทุกเพศวัยไทยสยาม

ลำธารเลือดจะท่วมทุ่งทุกบุ่งทาม

"แสนก็ฆ่า" เกรงขามไหม...คนเสื้อแดง

ถึงขู่ฆ่าล้างโคตรบดขยี้ !

ก็ไม่หนี ใช่ไหม...คนใจแกร่ง

ด้วยศรัทธาความใฝ่ฝันมุ่งเปลี่ยนแปลง

ฟ้าร้ายแล้งให้เป็นโลกพระศรีอาริย์

มาเถิดมาอำนาจทาสสถุล

อำมาตย์ถ่อย คมกระสุน ขุนทหาร

ผู้เสพสุขกับโครงสร้างสุดดักดาน

เฆี่ยนราษฎรเป็นงัวงานเลี้ยงสังคม

มาเถอะมา ตะกั่วเหล็ก ทองแดงเลือด

เดือนคลังแสง ภาษีกู ซื้อสะสม

ถี่รัวปังรังเพลิงร้องก้องระงม

แถวหน้าล้ม แถวหลังหยัด ยังประจัญ

ฆ่าข้างเดียวได้อีกไม่นานนัก

กดกระอักจะระเบิดแรงอัดอั้น

กูตายได้ ! มึงก็ตายได้เหมือนกัน !

ชีวิตสั้น อุดมการณ์สิยืนยาว

มาเถอะมามวลมหาประชาชน

เฒ่า ฉกรรจ์ เด็กรุ่น คนหนุ่มสาว

ดงดิบเถื่อนตัดถนนด้วยตีนเรา

ก้าวทำทางเดินให้ถึงฟ้าสีทอง

อย่าหวังให้ก้มหัวตน ค้อมให้ทุรชนพวกมรึง ... อำลา "ประชาไท"

2010-07-08T21:37:00.000+07:00

รุ่งศิลา ' ประชาไท
8 กรกฏาคม 2553 17.30 น.

อ้างถึง: http://www.prachatai.com/journal/2010/07/30243

ความรวยทำให้เสื่อม

2010-07-04T08:28:00.000+07:00

โดย rungsira

โปรดอย่าท้อ ถ้าเดินรอคนที่ล้ม

2010-07-03T00:37:00.000+07:00

หากเดินได้ จงเดิน อย่าเมินหมาง

จงสร้างทาง ไว้รอ ก่อกำแพง

มีหลายคน รวมพลัง ยิ่งแข็งแกร่ง

เป็นเรี่ยวแรง สังคม อุดมการณ์

ณ วันนี้ มีคน อีกมากมาย

ที่เจียนตาย ลุกล้ม หนีซมซาน

ทั้งที่ใจ ยังสู้ พร้อมสืบสาน

แต่ถูกมาร ไล่ล่า ไม่ปราณี

โอกาสดี มีท่าน เล่าขานบอก

ยังเข้านอก ออกใน ได้หลายที่

อย่าได้ท้อ จงเดิน ถ้าทางมี

รอคนที่ เจ็บล้ม ตรมหัวใจ

หากมีท่าน สืบสาน แข็งขันต่อ

เหมือนติดล้อ คนล้ม ให้เลื่อนใหล

ความเจ็บปวด จะจาง เลือนหายไป
วันชิงชัย โชติช่วง ควงกันเดิน

โดย..ยรรยง ลูกชาวดิน

2 / ก.ค./ 2553

....................

ประเสริฐ ทรัพย์สุนทร

2010-07-01T16:57:00.001+07:00

นายประเสริฐ ทรัพย์สุนทร อดีตกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ในเวลาต่อมาได้เป็นวิทยากรให้กับวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร และมีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายซึ่งนำมาซึ่งคำสั่ง 66/2523 เรื่องนโยบายต่อสู้เพื่อเอาชนะคอมมิวนิสต์ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์

นายประเสริฐ ทรัพย์สุนทร เกิดที่ตำบลท่าทองใหม่ อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 เป็นบุตรนายมี-นางเกต ทรัพย์สุนทร สมรสกับนางสาวอรพิน สัมฤทธิ์ มีบุตรด้วยกัน 1 คน

นายประเสริฐจบมัธยม 8 จากโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2479 เป็นอักษรศาสตร์บัณฑิตรุ่นที่ 2 ระหว่างศึกษาเป็นสารณียกรรับผิดชอบการจัดทำหนังสือมหาวิทยาลัย และได้รับเลือกเป็นนายกสโมสรนิสิตจุฬาฯ

เมื่อจบการศึกษา นายประเสริฐเข้ารับราชการเป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จากนั้นจึงลาออกไปสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสุราษฎร์ธานี แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง จึงย้ายไปเป็นครูโรงเรียนฝึกหัดครูประถมพระนคร (วังจันทร์เกษม) เมื่อ พ.ศ. 2489 จึงลงสมัครอีกครั้ง และได้รับเลือกในสมัยรัฐบาลหลวงธำรงนาวาสวัสดิ์ ระหว่างเป็น ส.ส. ได้มีส่วนในการยกเลิก พ.ร.บ. การกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ พ.ศ. 2476

เกิดเหตุการณ์รัฐประหาร 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ประเสริฐสมัครเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย และได้รับคัดเลือกไปศึกษาลัทธิมาร์กซ์ที่ประเทศจีน ได้รับเลือกเป็นกรรมการกลางพรรค และได้เข้าร่วมการประชุมสันติภาพสากล 3 ครั้งระหว่าง พ.ศ. 2494-95

นายประเสริฐเกิดความขัดแย้งทางแนวความคิดกับพรรค จึงเดินทางกลับเมืองไทยเมื่อ พ.ศ. 2501 และถูกจับในข้อหากระทำการอันเป็นคอมมิวนิสต์ ในสมัยรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร และจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ถูกคุมขังอยู่เป็นเวลา 6 ปี ในระหว่างถูกคุมขังได้แสดงทัศนะเกี่ยวกับการปฏิวัติไทยโดยสันติตามระบอบประชาธิปไตยที่สมบูรณ์ ตลอดจนยุทธศาสตร์และยุทธวิธีในการต่อสู้เอาชนะคอมมิวนิสต์ ต่อพนักงานสอบสวน ซึ่งเป็นแนวทางที่จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์เห็นด้วย และมีคำสั่งให้ยกฟ้อง จากนั้นนายประเสริฐได้มีโอกาสเป็นที่ปรึกษาทางการเมือง ได้รับเชิญให้แสดงปาฐกแก่นักศึกษาวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักรหลายครั้ง

เขาได้สนับสนุนให้ก่อตั้งศูนย์กรรมกรแห่งประเทศไทยขึ้น ผลักดันให้มีการประกาศใช้กฎหมายแรงงาน เมื่อปี พ.ศ. 2515 ส่งผลเกิดสหภาพแรงงานที่ถูกต้องตามกฎหมายขึ้นในประเทศไทย พ.ศ. 2517 ได้ร่วมเป็นผู้ก่อตั้งพรรคแรงงาน ซึ่งต่อมาพรรคนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคแรงงานประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2518 มีนายประเสริฐ ทรัพย์สุนทร เป็นหัวหน้าพรรค

ในปี พ.ศ. 2521 เกิดสงครามระหว่างกองทัพไทยกับกองทัพปลดแอกประชาชนแห่งประเทศไทย นายประเสริฐได้เขียนบทความเรื่อง "ลัทธิประชาธิปไตย" ลงในนิตยสาร "ตะวันใหม่" ได้ผลักดันแนวคิดในรูปของแถลงการณ์และคำชี้แจงโดยผ่านทาง "ทหารประชาธิปไตย" เพื่อต่อสู้กับแนวคิดสังคมนิยมของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย
พ.ศ. 2523 ขณะที่การต่อสู้รุนแรงมากขึ้น รัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ สำนักนายกรัฐมนตรีได้มีคำสั่งที่ 66/2523 เรื่องนโยบายต่อสู้เพื่อเอาชนะคอมมิวนิสต์ โดยพลตรีชวลิต ยงใจยุทธ เจ้ากรมยุทธการทหารบก เป้นผู้ร่าง โดยมีแนวคิดหลักมากจากแนวคิดของนายประเสริฐ มีการนำนโยบายไปปฏิบัติอย่างกว้างขวาง กองอาวุธพากันวางอาวุธและหันมาร่วมพัฒนาชาติไทย ส่งผลให้สงครามกลางเมืองซึ่งดำเนินติดต่อกันมา 17 ปี ยุติลง

วันที่ 28-29 เมษายน พ.ศ. 2530 มีการประชุมผู้แทนประชาชนทั่วประเทศ จัดตั้งสภาปฏิวัติแห่งชาติขึ้นเป็นการสนับสนุนการปฏิวัติประชาธิปไตยของนายประเสริฐ และออกคำสั่งสภาปฏิวัติแห่งชาติที่ 1/2532 เรื่องการโอนอำนาจจากรัฐสภามาสู่สภาปฏิวัติแห่งชาติ และแถลงการณ์สภาปฏิวัติแห่งชาติ เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 นายประเสริฐถูกจับด้วยข้อหาทำลายความมั่นคงแห่งชาติ พร้อมกับพวกรวม 14 คน
ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายกฟ้องตามศาลชั้นต้น เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2537
นายประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ถึงแก่กรรมด้วยโรคเส้นโลหิตในหัวใจตีบตัน เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2537 อายุ 81 ปี

บทที่ ๓ ปูมหลังปัตตานี (นอกตำรา) โดย สอาด จันทร์ดี ย่ำค่ำกลางฤดูฝน....
ฝนตกไม่มากนัก แต่ก็เล่นเอาบริเวณก่อสร้างเฉอะแฉะเป็นส่วนใหญ่ คนงานของบริษัทต่างๆพากันเลิกงานก่อนจะมืด หน่วยงานของผมพากันเลิกตาม ผมเดินขึ้นไปที่จอดรถ คนขับรถบอกกับผมว่า มีคนงานรอพบอยู่ เขายืนหลบอยู่ใต้กันสาดห้องเก็บเครื่องมือ ผมมองไปจำได้ทันที คีย์แมนโทนของผมนั่นเอง
ผมเดินไปหาเขา "มีอะไรหรือโทน..." คีย์แมนโทนดึงผมเข้าไปกระซิบ "นายหัวครับ ขากลับให้ใช้เส้นทางใหม่นะ...อย่าใช้ทางเดิม..." ผมตอบรับทันที"ได้...ขอบคุณมากโทน.."

ว่าแล้ว ผมรีบเดินกลับมาที่รถ บอกกับคนขับให้ใช้เส้นทางสายที่ก่อสร้างใหม่ หลบออกจากเส้นทางจะนะ-ลานหอยเสียบ ซึ่งเป็นเส้นทางสายเก่าที่ใช้เดินทางเข้าออกทุกวัน ขณะคนขับรถพารถวิ่งออกมาจากโรงแยกแก๊ส ผมมองดูสองฝั่งด้วยความหงุดหงิด บ้านของเราแท้ๆแต่ต้องอยู่อย่างผู้อาศัย แล้ววันนั้นก็ผ่านไป
พอวันใหม่มาถึง จึงได้รับประกาศจากซัมซุงให้เลิกใช้เส้นทางจะนะ-ลานหอยเสียบ แล้วเขียนแผนที่ใหม่แนบมากับประกาศฉบับนั้นด้วย ทำให้ผมเกิดความรู้สึกชื่นชมคีย์แมนโทนมากยิ่งขึ้น เขาบอกข่าวที่ตรงกับสถานการณ์จริงทุกครั้ง ผมคิดของผมในใจว่า หนุ่มใหญ่ลูกอีสาน อดีตคนงานกรีดยางแล้วได้ลูกสาวเจ้าของสวนยางเป็นภรรยา แม้จะต้องเปลี่ยนศาสนา แต่ความทรงจำยังเต็มเปี่ยม เมื่อผมได้เขารุ่นหลานมาเป็นเพื่อน มิใช่แต่จะได้รับข่าวสารเพื่อความปลอดภัยเท่านั้น ผมยังจะได้รู้ความลี้ลับนานาประการเอามาเติมแต่งความกระจ่างในเรื่องปัญหาภาคใต้ ให้กระจ่างมากขึ้น เปล่า...ผมไม่ใช่พวกสายลับ ผมไม่มีหน้าที่ด้านความมั่นคง ผมไม่ใช่ผู้รักษากฎหมาย และ ผมก็ไม่ใช่นักการเมือง ผมต้องการรู้ไปทำไม รู้แล้วทำอะไรได้

มันต้องทำได้ เพราะผมมีความเข้าใจในงานเขียน ผมบอกกับตนเองว่า ผมจะเขียนหนังสือสักเล่มหนึ่ง ออกมาสู่สายตาของพ่อแม่ประชาชน ซึ่งหนังสือเล่มนั้น จักต้องเป็นกุญแจไขไปสู่ความกระจ่าง ดังนั้น...เมื่อผมได้เพื่อนรุ่นหลาน "คีย์แมนโทน" ผู้ที่รู้จริง จะทำให้เรื่องปรากฎขึ้นในบรรณพิภพ ถ้าผมเขียนทันก่อนตายจากโลกนี้ไป ยังไงเสีย คนไทยจะได้อ่านหนังสือเล่มนี้อย่างแน่นอน เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว ผมยิ่งแสวงหาข้อมูลมากขึ้น เมื่อได้ข้อมูลแล้ว ผมแยกทำเป็นสองส่วน ส่วนแรก ผมบันทีกไว้เป็นความทรงจำ อีกส่วน ผมเขีบนเป็นบทความส่งให้ นสพ.บ้านเมืองตามภาระหน้าที่

แต่เรื่องที่เขียนลงในบ้านเมือง ผมส่งต้นฉบับทางแฟกซ์จากจะนะเกือบทุกวัน สำหรับหนังสือเล่มนี้ เรื่องในเล่มนี้ทั้งเรื่อง ผมเขียนขึ้นใหม่ทั้งหมด เพื่อจะได้เล่าฉากต่างๆให้สามารถมองเห็นภาพเคลื่อนไหว อีกอย่างหนึ่ง การเขียนคมลัมน์ในหนังสือรายวันนั้น เราย่อยเรื่องราวออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เปรียบเหมือนเอาผ้าขาวผีนใหญ่มาฉีกเป็นริ้วแล้วแขวนให้ปลิวไสว ใครมาเห็นเข้าก็จะแปลกตาแตกต่างกันออกไป ส่วนการบรรจุเนื้อหาสาระที่จะให้มันเป็นแท่งใหญ่ ย่อมเป็นไปไม่ได้ การเขียนย่อย จึงไม่อาจขยายความชัดเจนได้ จะทำได้ก็เพียงการโน้มน้าว ความรู้ลึกนึกคิดเล็กๆน้อยๆเท่านั้น หนังสือทำเป็นเล่มหนาเต็มมือจะขยายความได้มากกว่า ผมจึงเห็นเนื้อตัวของ คึย์แมนโทน เป็นคนสำคัญของผม เพราะเขาจะเป็นคนนำผมไปสู่เวทีน้อยใหญ่ในสถานการณ์สงครามโหด ที่มีวัตุประสงค์บั่นทอนความมั่นคงของเประเทศไทย

อาทิตย์ต่อมา....ในวันพักผ่อน
ผมเก็บตัวอยู่ในห้องพัก นั่งอ่านบันทึกเก่าๆอย่างใจจดใจจ่อ บันทึกเล่มนั้นเป็นปูมหลังของจังหวัดปัตตานี แต่เป็นปูมหลังนอกตำรา ที่ผมได้มาจากผู้รู้และการค้นคว้า ผมขอเล่าตรงนี้ก่อน ย้อนไปสู่อดีตนับพันปี ซึ่งเป็นปูมหลังของปัตตานี(นอกตำรา) ย้อมไปปี พ.ศ. ๒๑๐ ขณะนั้นประเทศไทยของเรามีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาล เรียกตัวเองว่า "สุวรรณภูมิ" มีเนื้อที่ใหญ่โตกว่าปัจจุบันมากกว่า ๑ เท่าตัว แต่จำนวนประชาชนมีน้อยนิด ประชาชนทั้งหมดนับถือพระพุทธศาสนา ทั้งนี้เนื่องจากพระพุทธศาสนาถูกเผยแพร่เข้ามาในประเทศไทยยูคต้นๆ ยุคก่อนพระเจ้าอโศกมหาราชประมาณ ๑๑๕ ปี กล่าวคือเมื่อองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เสด็จดับขันท์ปรินิพพาน เราเริ่มนับปีพุทธศักราช ๑ ซึ่งเรียกย่อว่า พ.ศ. พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองในชมพูทวีปได้ประมาณ ๓๐๐ ปี ก็ได้เกิดปัญหาเสื่อมทรุดอย่างรุนแรง เมื่อพระเจ้าอโศกขึ้นครองราชย์ ได้จัดการสัมมนาพระพุทธ แล้วแก้ใขปัญหาอย่างยิ่งใหญ่ เริ่มชึ้นในปี พ.ศ. ๓๒๕ พระพุทธศาสนาจึงตั้งอยู่ได้

พระพุทธศาสนาเข้ามาถึงประเทศไทยก่อนหน้าที่แล้ว ตั้งแต่ก่อนพระเจ้าอโศกมหาราชจะทรงแก้ใขปัญหา เชื่อว่าพระพุทธศาสนาได้หยั่งรากลงในสุวรรณภูมิตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๑๐ เป็นต้นมา แต่พี่น้องชาวพุทธพากันกล่าวว่า พระพุทธศาสนามาถึงประเทศไทยตั้งแต่พระพุทธเจ้าทรงมีพระชนม์ชีพ ทั้งนี้ โดยอาศัยความเชื่อในรอยพระพุทธบาท ที่พระพุทธเจ้าได้เสด็จมาประทับรอยฝ่าพระบาทไว้

เช่น พระพุทธบาท สระบุรี พระพุทธบาทพระแท่นดงรัง จ.สุพรรณบุรี พระธาตุอิงฮัง ตั้งอยู่ในแขวงสุวรรณเขตประเทศลาว ผมถามพี่น้องชาวลาวว่า ทำไมจึงเรียกพระธาตุอิงฮัง พี่น้องชาวลาวตอบว่า "อิง" หมายถึงการมาพักพิง ส่วนคำว่า "ฮัง" หมายถึงต้นรัง แล้วอธิบายต่อไปว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าสมณโคดม เสด็จมาพักพิงใต้ต้นรังเป็นเวลานานถึ่งหนึ่งเพ็ญแล้ว เสด็จกลับชมพูทวีป เรื่องเหล่านี้เป็นปูมหลังนอกตำรา ไม่มีหนังสือประวัติศาสตร์ยืนยัน คนโบราณพากันเล่าขานสืบต่อกันมาว่า พระพุทธศาสนาได้เข้ามาถึงสุวรรณภูมิตั้งแต่เริ่มแรกประกาศพระศาสนา ไม่ใช่จะเพิ่งเข้ามาเมื่อไม่นาน ยังมีข้ออธิบายอีกว่า การก่อสร้างปราสาทพระราชวัง ล้วนแต่มีศิลปะงดงามภายใต้พุทธศิลป์ การที่จะมีพุทธศิลป์เกิดขึ้นได้ หมายถึงการสืบสานวัฒนธรรมเจริญรุ่งเรืองขึ้นมาก่อน จึงมีอิทธิพลต่องานศิลปะทั้งปวง เมื่อเป็นเช่นนี้ จะว่าพระพุทธศาสนาเพิ่งเข้ามาสู่สุวรรณภูมิจึงเป็นไปไม่ได้

ดังนั้น จึงกล่าวได้อย่างไม่ผิดเลยว่าพระพุทธศาสนา คือพระศาสนาดั้งเดิมของประเทศไทย ตั้งแต่ยุคใช้ชื่อ "ชาวสุวรรณภูมิ" หรือหากจะกล่าวว่าก่อนหน้านั้น คนไทยนับถื่อศาสนาอะไร ก็จะตอบได้เลยว่า ส่วนมากจะนับถือผี คนไทยไม่เคยนับถือคริสต์และอิสลามมาก่อน ทั้งนี้ เนื่องจากศาสนาทั้งสองเพิ่งจะเกิดขึ้นในโลกภายหลังพระพุทธศาสนาห่างกันเนิ่นนาน ศาสนาคริสต์เกิดหลังพระพุทธศาสนา ๕๔๓ ปี และศาสนาอิสลามเกิดภายหลังพระพุทธศาสนา ๑๑๒๒ ปี

เมื่อไม่มีคริสต์ ไม่มีอิสลามในยูคต้นๆ ดินแดนแถบใต้ทั้งหมด นับถือพระพุทธศาสนาทั้งสิ้น แล้วก็มาถึงปัตตานี...ซึ่งมีเรื่องเล่าว่า ๓๐๐๐ ปีย้อนหลัง สมัยโน้นไม่เคยมีชื้อปัตตานีมาก่อน ดินแดนแถบนี้ไม่มีผู้คนชาติอื่นเป็นเจ้าของ แต่ในสมัยนั้น คนไทยได้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในสุวรรณภูมิมาก่อนแล้ว คนไทยในยุคนั้นมีทั้งไทยน้อย ไทยใหญ่ อ้ายลาว แยกกันครอบครองพื้นที่เป็นพระราชอาณาจักรหลายที่หลายแห่ง โดยมีภาษาพูดเป็นของตนเอง

จึงสันนิษฐานว่าคนไทย กลุ่มที่ปกครองสุวรรณภูมิมิได้ประกาศเป็นเจ้าของดินแดนแถบนี้ ตั้งแต่หลวงพระบางลงมาจนถึงใต้สุดทีเดียว ซึ่งหมายถึงเลยปัตตานีลงไปอีกจนถึงแหลมมลายู สิ้นสุดที่ชายทะเลมหาสมุทรแปซิฟิคโน้น แล้วได้จัดการส่งผู้ปกครองไปบริหารราชการแผ่นดิน เมื่อส่งไปแล้ว เจ้าองค์นั้นแยกเป็นอิสระเลยก็มี ยังคงส่งส่วยสวามิภักดิ์อยู่ก็มี

เมื่อเป็นเช่นนี้ คำว่า "ปัตตานี" จึงไม่เคยมีมาก่อน และก่อนที่จะเป็นปัตตานีขึ้นมา ดินแดนแถบนี้เริ่มรู้จักกันในนามว่า "เมืองลังกาสุกะ" ประชาชนเรียกตัวเองว่าชาวลังกาสุกะ ซึ่งไม่แน่ชัดว่าเป็นไทยหรือคนเผ่าไหน ชื่อสังกาสุกะ เป็นชื่อที่เล่าขานบอกกล่าวสืบต่อกันมา

คนลังกาสุกะจึงถูกจัดอยู่ในกลุ่มของคนไทยดั้งเดิมที่นับถือผี เมื่อพระพุทธศาสนาอุบัติขึ้นในโลก และได้เผยแพร่เข้ามาถึง ก็เปลี่ยนเป็นพุทธ แต่ไม่มีความมั่นคง เนื่องจากจำนวนผู้คนมีไม่มาก และไม่มีคัมภีร์พระไตรปิฏก ทำให้ขาดทฤษฏี ไม่อาจยึดหัวหาดได้มั่นคงได้

เมืองลังกาสุกะ หรือปัตตานีในปัจจุบัน เป็นดินแดนที่อุดมสมบรูณ์ มีทะเลสวยงาม อุดมสมบูรณ์ไปด้วยข้าวปลาอาหาร เป็นเมืองใกล้ช่องแคบมะละกา เป็นเส้นทางผ่านขอทางทะเล จึงเป็นจุดพักพิงของ คนจึน อินเดีย แขกชวา ใครที่เดินทางมาถึงแล้วเลยไปก็มี พากันตั้งถื่นฐานอย่างถาวรก็มี จึงมีเรื่องเล่าขานกันยาวนานว่า เมืองลังกาสุกะมีความอุดมสมบูรญ์ยิ่งนัก

วันเวลาผ่านไปอีกยาวนาน ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นหลายครั้งหลายหน ชาวลังกาสุกะตั้งรกรากด้วยความสงบ มีการไปมาหาสู่ระหว่างชาวลังกาสุกะกับเมืองหลวง โดยกล่าวว่าในสมัยกรุงศรีอยุทธยา หลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืดในสมัยท่านยังหนุ่มแน่น ท่านอยู่เมืองลังกาสุกะ ในยุคนั้น เมืองลังกาสุกะได้ต้อนรับชาวเรือต่างถิ่น เดินทางมาค้าขายมากขึ้น ต่อมา...ด้วยเวลาอันยาวนานอีกเช่นกัน ด้วยอิทธิพลของคนมาใหม๋ ทำให้เชื้อสายลังกาสุกะกลายพันธ์แทบไม่เหลือ ทั้งนี้เนื่องจากเจ้าเมืองผู้ครองนคร ได้เปลี่ยนศาสนา เปลี่ยนจากพุทธไปนับถืออิสลาม เมื่อเจ้าผู้ครองนครเปลี่ยนศาสนา ชาวลังกาสุกะก็ต้องปฎิบัติตาม

ส่วนชาวกรูงศรีอยุทธยายังคงหนักแน่นอยู่กับพระพุทธศาสนา ทั้งนี้เนื่องจากพระเจ้าแผ่นดินของกรุงศรีอยุทธยา ไม่มีพระหฤทัยเอนเอียงไปศาสนาไหน เกี่ยวกับเรื่องนี้ผมเคยถามความเห็นท่านผู้รู้ว่า เหตุใดพระเจ้าแผ่นดินกรุงศรีฯ จึงตั้งมั่นอยู่ในพระพุทธศาสนาอย่างมั่นคง ในขณะเจ้าผู้ครองนครลังกาสุกะไม่มีความหนักแน่นเลย ท่านผู้รู้ตอบว่า สังกาสุกะไม่มีคัมร์ภึพระไตรปิฏกให้ยึดเหนี่ยว จึงทำให้ความซาบซึ้งตกหล่นไปเป็นอันมาก ทำให้ขาดสติปัญญา ไม่มีความรู้ความเข้าใจในหลักพระศาสนาที่แท้จริง เมื่อไปเห็นของอะไรแปลกกว่าเดิม ก็จะลุ่มหลงได้ทันที ตั้งแต่เจ้านครลังกาสุกะเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม
ชาวลังกาสุกะทั้งมวลก็เป็นอิสลามด้วย

ผมพลิกเรื่องปูมหลังของปัตตานีด้วยความพินิจพิเคราะห์ ซึ่งเป็นปูมหลังที่ไม่มีการเขียนไว้ในหอสมุดแห่งชาติ ผมโชคดีที่ได้รับฟังนักปราชญ์คนสำคัญของประเทศเมื่อหลายปีก่อน แล้วได้บันทึกเอาไว้ซึ่งถือเป็นความรู้นอกตำรา (ท่านจะได้อ่านปูมหลังในตำราในบทต่อไป)

นักปราชญ์ท่านผู้รู้ผู้นั้นคือ นายประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ท่านผูนี้ได้ให้ความรู้แก่ผมอย่างไม่ปิดบังอำพราง คนที่ได้เข้าใกล้นายประเสริฐ ทรัพย์สุนทรในยุคนั้นมีหลายคน เช่น วึระ ถนอมเลี้ยง ดร.สอาด ปิยะวรรณ นายสวัสดิ์ ลูกโดด ฯลฯ แล้วก็ผม นายสอาด จันทร์ดี

คนไทยห้วก้าวหน้ายุคโน้นรู้ดีว่าคนชื่อประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ได้แสดงตนเป็นผู้**วชาญลัทธิคอมมิวนิสต์ พล.อ ชวลิต ยงใจยุทธ ก็เป็นคิษย์ของประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ผมขอเล่าความแตกต่างบางประการ ที่เกี่ยวข้องกับนายประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ที่สอนลัทธิการเมือง รวมทั้งสอนลัทธิคอมมิวนิสต์ให้แก่ใครต่อใคร ท่านผู้นี้จะยอมเสียเวลาสอนเป็นการส่วนตัวให้แก่ทุกคนด้วยความเสียสละ เรียกว่าให้ความรู้เรื่องโน้นเรื่องนี้เป็นรายตัว หรือไม่ก็สอนอย่างมากไม่เกินครั้งละ ๒ คน เรียกว่าสอนแบบใครได้ฟัง คนนั้นรับรู้เอาไปเต็มๆ

เช่นเรื่องทหารประชาธิปไตยเป็นต้น ผมอยากรู้เรื่องปัตตานี นายประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ท่านก็เล่าให้ฟัง ๑ วันเต็ม นอกจากนี้ ผมยังได้รับฟังความรู้เกี่ยวกับลัทธิประชาธิปไตย ทุนนิยม สังคมนิยม และ คอมมิวนิสต์ แต่ที่ประทับใจผมมากที่สุด ได้แก่ปัญหาแบ่งแยกดินแดนที่พวก "โจรปัตตานี" ต้องการได้อำนาจในดินแดนแถบนี้ความจริง ผมไม่เคยเรียกท่านผู้นี้ว่า นายประเสริฐทรัพย์สุนทร แต่ผมจะเรียกท่านผู้นี้ว่าอาจารย์ประเสริฐ ทรัพย์สุนทร อาจารย์ประเสริฐ ทรัพย์สุนทร บอกว่าพวกที่ต้องการแบ่งแยกดินแดนต้องการเอาปัตตานีไปเป็นรัฐอิสลาม เกิดจากคนไทยเชื้อสายมลายูไม่ใช่เกิดจากคนไทยเป็น กบฎกันเอง

อาจารย์ประเสริฐ ทรัพย์สุนทรบอกว่า อิสลามในประเทศไทยมี ๒ กลุ่ม ซึ่งเราเรียกว่าแขกหรือบัง แขกพวกหนึ่ง ใจไม่รักคนไทยเลย ไม่ยอมรับว่าตัวเองเป็นคนไทย แขกพวกนั้นเรียกว่า แขกมลายู อีกพวกหนึ่งเรียกว่า แขกไทย ผมถามว่าอะไรคือแขกไทย

อาจารย์ประเสริฐตอบว่า แขกไทยก็คือพี่น้องอิสลามที่เป็นคนไทยทั้งกายและใจ เช่นท่านจุฬาราชมนตรี แล้วอาจารย์ประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ได้เอ่ยถึงชื่อคุณดำรง พุดตาล - เล็ก นานา ให้ฟัง โดยกล่าวว่าลักษณะของคนเหล่านี้น่าเลื่อมใส ไม่เอาเรื่องศาสนามาเป็นปัญหาไม่ว่ากรณีใดๆ สังคมไทยไม่เคยเกิดความรู้สึกว่ามีการแบ่งแยก

ท่านเหล่านี้เราเรียกว่าแขกไทย ส่วนแขกที่มีอีกพวกหนึ่ง ในใจไม่ยอมเป็นคนไทย แขกพวกนั้นแม้จะอยู่ในประเทศไทยก็เรียกว่าแขกมลายู พวกแขกมลายูตั้งตัวเป็นโจรปัตตานี อาจารย์ประเสริฐ ทรัพย์สุนทร กล่าวว่า เราถูกแขกที่ไม่ยอมเป็นคนไทยก่อการกบฎ กระด้างกระเดื่องหลายครั้งหลายหน แขกพวกนี้ตั้งบ้านเรือนอยู่ที่ปัตตานีและจังหวัดใกล้เคียง อีกส่วนหนึ่งหนีตำรวจเข้าไปอยู่ในประเทศมลายู แล้วร่วมมือกันก่อกบฎต่อประเทศไทย ทำให้เราเข้าใจผิดว่า เพื่อนบ้านแทรกแซงกิจการภายในของประเทศไทย อาจารย์ประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ท่านบรรยายให้ผมฟังด้วยการยืนพูดติดต่อกัน ๓ ชั่วโมง สุดท้าย ท่านสรุปว่า ถ้าแก้ไม่ถูก จะถูกแขกในปัตตานีร่วมมือกับแขกที่หนีไปตั้งบ้านเรือนอยู่ในประเทศมลายูเพื่อนบ้านเรา กระทำการใหญได้สำเร็จ เนื่องจากพวกนักการเมืองของประเทศไทย ไม่มีความรู้ ไม่เข้าใจแนวทางแก้ปัญหา ปล่อยให้แขกกบฎปลุกปั่นยุยงประชาชน

ผมพลิกปูมหลังปัตตานีด้วยความตื่นเต้น แต่มันเป็นปูมหลังนอกตำรา ไม่มีเขียนเอาไว้ในประวัติศาสตร์ อีกประการหนึ่ง คนไทยไม่ได้จัดระบบชนเผ่าให้คนในชาติได้ศึกษา ไม่มีหลักสูตรในโรงเรียนและ หาวิทยาลัยที่เป็นประวัติศาสตร์ของชนเผ่า จึงไม่มีเรื่องชนมลายู คนไทยด้วยกัน จึงทึกทักเอาว่าทุกคนเป็นคนไทย แต่เจ้าตัวเขาบอกว่าเขาไม่ใช่คนไทย

อาจารย์ประเสริฐ ทรัพย์สุนทร บอกเอาไว้ว่า ความล้าหลังของประเทศไทยที่น่ากลัวที่สุด ไม่ใช่ระบบนายทุน ขุนศึก ศักดินา แต่ที่น่ากลัวมากได้แก่ "อวิชชา" ที่มีในหลายเรื่องหลายปัญหาด้วยกัน อวิชชาตัวนี้ได้บ่อนทำลายความก้าวหน้า ความมั่นคงของประเทศ ทั้งๆที่คนไทยได้ยินคำว่าอวิชชามาเนิ่นนาน พระท่านก็เทศน์ให้ฟังไม่เคยขาดเลย

ในกรณีของปัตตานี รากเหง้าคืออวิชชา ซึ่งแปลว่าความไม่รู้ก็ได้ แปลว่าถูกอารมณ์ต่ำขวางกั้นได้ หรือแปลว่า ความโง่เขลาก็ได้ อาจารย์ประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ให้ความรู้แก่ผมไว้ตั้งแต่ปี ๒๕๑๘...ยังทันสมัยเปี๊ยบ

(โปรดติดตาม อ่านตอนต่อไป บทที่ ๔)
จากหนังสือ กระเทาะเปลือก ไฟใต้ ใครบงการ ?

อัศนี พลจันทร

2010-07-01T16:44:00.000+07:00

อัศนี พลจันทร หรือ นายผี และ สหายไฟ หรือ ลุงไฟ (15 กันยายน 2461 — 28 พฤศจิกายน 2530) นักประพันธ์และนักปฏิวัติชาวไทย รู้จักกันในฐานะผู้แต่งเพลงเดือนเพ็ญ (คิดถึงบ้าน)

อัศนี พลจันทร เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2461 ที่บ้านท่าเสา ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี) บิดาคือ พระมนูกิจวิมลอรรถ (เจียร พลจันทร) มารดาคือ สอิ้ง พลจันทร ซึ่งหากสืบเชื้อสายบิดาขึ้นไปจนถึงสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี จะพบว่าต้นตระกูลคือ พระยาพล^{[ต้องการอ้างอิง]} เดิมชื่อนายจันทร์ เคยรบกับพม่า จนได้ชัยชนะและเป็นผู้รั้งเมืองกาญจนบุรีในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น จบชั้นมัธยม 5 แล้วศึกษาต่อจนจบชั้นมัธยม 8 ที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2479 ในขณะที่ศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้สนใจในด้านวรรณกรรมโดยใช้นามปากกาว่า นายผี และเป็นที่รู้จักเมื่ออัศนีได้เป็นคนควบคุมคอลัมน์กวี ในนิตยสารรายสัปดาห์ 'เอกชน
อัศนีเริ่มรับราชการครั้งแรกเป็นอัยการผู้ช่วยชั้นตรี เมื่อ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 และได้ถูกย้ายไปอยู่ที่จังหวัดปัตตานี เนื่องจากมีปัญหากับหัวหน้างาน ครั้นมาอยู่ปัตตานีได้ 2 ปี ก็ถูกสั่งย้ายอีก ด้วยทางการระแคะระคายว่า ให้การสนับสนุนชนชาวมลายูต่อต้านรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ครั้งนี้ให้ไปที่สระบุรี ผ่านไป 4 ปีเศษ มีคำสั่งให้ย้ายไปอยู่อยุธยา เนื่องจากกรณีขัดแย้งกับข้าหลวง จากนั้นถูกสั่งให้กลับมาประจำกองคดี กรมอัยการ กระทรวงมหาดไทย เหตุเพราะความเป็นคนตรงไปตรงมา ภายหลังมีปัญหาท้ายที่สุดจึงตัดสินใจลาออกเมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2495
ในช่วง พ.ศ. 2495 จอมพล ป. ได้มีการจับกุมนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ที่มีผลงานไม่เห็นด้วยกับทางรัฐบาล ทำให้นายผีต้องหลบหนีแต่ยังคงซ่อนตัวอยู่ในกรุงเทพมหานคร โดยในขณะนั้นได้มีผลงานวรรณกรรมออกมาหลายเรื่อง ซึ่งได้แก่ "ความเปลี่ยนแปลง", "เราชนะแล้วแม่จ๋า"
ในปี พ.ศ. 2504 ได้ปรากฏตัวอีกครั้งในนาม สหายไฟ ภายใต้พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ซึ่งภายหลังบุคคลภายในพรรคได้ถูกจับกุมทำให้อัศนีต้องเร่ร่อนไปอยู่เวียดนามและจีนในเวลาต่อมา และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ในแขวงอุดมไซ ประเทศลาว และได้นำกระดูกกลับสู่แผ่นดินแม่เมื่อ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540

ช่วงชีวิตของอัศนี มีงานเขียน บทกวี มาอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะบทกวีที่ชื่อ อีศาน ที่ลงพิมพ์ในสยามสมัย นับเป็นบทกวีที่ลื่อเลื่อง จนกลายเสมือนเป็นตัวแทนนายผี จิตร ภูมิศักดิ์ ยกย่องกวีบทนี้ว่า ตีแผ่ความยากเข็ญของชีวิตและปลุกเร้าวิญญาณการต่อสู้ของประชาชนได้อย่างเพียบพร้อม มีพลัง ทั้งเชิดชูนายผีเป็น มหากวีของประชาชน โดยผลงานได้มีการกล่างถึงมากมายในช่วง เหตุการณ์ 14 ตุลา
เพลง คิดถึงบ้าน หรือ เดือนเพ็ญ ที่อัศนีเขียนขึ้นเพราะความรู้สึกคิดถึงบ้านของตัวเขาเอง ได้รับการยกย่องว่า หากนับเพลงนี้เป็นเพลงเพื่อชีวิต ก็สมควรจะเรียกได้ว่าเป็น สุดยอดเพลงเพื่อชีวิต ด้วยเป็นเพลงที่ถูกบันทึกเสียงและขับขานในวาระต่าง ๆ มากที่สุดเพลงหนึ่งในห้วงทศวรรษที่ผ่านมา และน้อยคนเหลือเกินที่ได้ฟังเพลงนี้แล้วจะรู้สึกเฉย ๆ กับความหมายที่กินใจที่เพลงสื่อออกมา เพลงคิดถึงบ้านนี้ ทำให้ชื่อ นายผี อัศนี พลจันทร เป็นที่รู้จักและจดจำในวงกว้าง

นามปากาของอัศนี มีหลายหลายชื่อ ได้แก่ นายผี, อินทรายุทธ, กุลิศ อินทุศักดิ์, ประไฟม วิเศษธานี, กินนร เพลินไพร, หง เกลียวกาม, จิล พาใจ, อำแดงกล่อม, นางสาวอัศนี

ในบทความรวมเล่มเรื่อง "ชีวิตและผลงาน ตำนานนายผี อัศนี พลจันทร" ของประวุฒิ ศรีมันตระ ระบุว่า อัศนีถึงแก่กรรมที่แขวงอุดมไชยในประเทศลาว และนางวิมล พลจันทร ภรรยา เดินทางไปรับกระดูกสามีและสิ่งของบางอย่างจากทางการประเทศลาวกลับมาบำเพ็ญกุศลในเมืองไทยเมื่อพฤศจิกายน 2540 หลังจากที่ติดต่อสืบถามอยู่นาน

บทกวีขนาดสั้นที่มีชื่อเสียงแพร่หลายที่สุดของนายผี คือ "อีศาน" (อีสาน) ใจความตอนหนึ่งว่า

"ในฟ้าบ่มีน้ำ ในดินซ้ำมีแต่ทราย

น้ำตาที่ตกราย ก็รีบซาบบ่รอซึม

แดดเปรี้ยงปานหัวแตก แผ่นดินแยกอยู่ทึบทึม

แผ่นอกที่ครางครึม ขยับแยกอยู่ตาปี"

ส่วนบทเพลงที่คนไทยรู้จักดีคือเพลง "เดือนเพ็ญ" หรือที่จริงๆ ชื่อเพลงว่า "คิดถึงบ้าน" นายผีแต่งเป็นเนื้อเพลงสำหรับร้องเข้าทำนองเพลงไทยเดิม คำที่ใช้เป็นคำง่ายๆ ใช้อุปมาที่เกี่ยวพันกับธรรมชาติและชีวิตของชาวไร่ ชาวนาในชนบทสะท้อนรำลึกถึงถิ่นเกิดที่ตนผูกพันและหมายจะกลับคืน ไม่ผูกมัดกับอุดมการณ์ทางการเมืองเฉพาะแนว ด้วยเหตุนี้จึงได้รับความนิยมไปทั่วแม้ในกลุ่มต่างขั้วอุดมการณ์ทางการเมือง แต่ความแพร่หลายก็เป็นเหตุให้เกิดความเพี้ยนในคำร้องบ้าง เพราะนายผีใช้วิธีจดจำ ไม่มีเนื้อร้องมาตรฐาน

คอร์ดกีต้าร์ของเพลงเดือนเพ็ญ แต่งเนื้อร้องและทำนองโดย อัศนี พลจันทร

คำว่า "บอกเขาน้ำนา"

ความจริงแล้ว ผู้แต่งแต่งว่า "บอกเขานำนา" หมายความว่า บอกเขาด้วย มิได้มีความหมายว่า บอกภูเขา น้ำ และนา อย่างที่คนส่วนใหญ่เข้าใจกัน

"ถ้าผู้ชายคนหนึ่งเทใจทุ่มชีวิตให้กับอะไรสักอย่าง กระทั่งนิยามความถูกต้องดีงามไว้กับสิ่งนั้น ชัยชนะในเรื่องนี้ย่อมหมายถึงการเดินทางไปพบกับความครบถ้วนของตัวตนในเบื้องลึกของความรู้สึก ส่วนการพ่ายแพ้ ย่อมไม่อาจเป็นอื่นนอกจากการถอนราก ถอนโคนชีวิตของเขา..." เสกสรรค์ ประเสริฐกุล พูดถึงนายผี

บทกวีต่อไปนี้จาก "สัจจาภิรักษ์" กวีแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว อ่านโดยสหายชาวนา ณ จุดกึ่งกลางสะพานมิตรภาพ 22 พ.ย. 2540

เพราะเกิดมา เพื่อต่อสู้ ผู้กดขี่
ตราบจนสิ้น อินทรีย์ เป็นผุยผง
อุดมการณ์ ที่สานฝัน ยังมั่นคง
จักดำรง สืบทอด ตลอดกาล
เป็นเปลวไฟ นำทาง ไปข้างหน้า
ส่องวิถี ชี้มรรคา แก่ลูกหลาน
ทั้งจักได้ จดจำ เป็นตำนาน
ไว้เล่าขาน เพื่อมวลชน ได้ยลยิน
เป็นกองหน้า เป็นแบบอย่าง ถึงที่สุด
เป็นพลัง ที่ก้าวรุด ไม่สุดสิ้น
เก่าจากไป ใหม่เกิดมา เป็นอาจิณ
จนตราบสิ้น ผองพาล มารสังคม

ปี พ.ศ.2518 ประเทศลาวได้เปลี่ยนแปลงการปกครองโดยขบวนการคอมมิวนิสต์สายโซเวียต อันใช้กำลังหลัก จากพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม พรรคคอมมิวนิสต์ แห่งประเทศไทยต้องตัดสินใจ ว่าจะใช้ทฤษฏี " โดมิโน " สายโซเวียต ที่ยึดแนวคิดเปลี่ยนแปลงการปกครองด้วย การใช้กองกำลังต่างชาติเข้าสนับสนุน หรือจะยึดตามอย่าง สายจีน ที่เน้นใช้วิธีเปลี่ยนแปลงความคิดประชาชาติ ปลุกเร้าอุดมการณ์รอจนกว่า จะเกิดความสุขงอมทางความคิด ในประชาชาตินั้นๆเอง

ส่วนหนึ่งรับข้อเสนอของคอมมิวนิสต์สายโซเวียต เตรียมการปฏิวัติโดยกองกำลังตลอดแนวลำน้ำโขง อันเชื่อมต่อประเทศไทย ในฐานะระดับนำคนหนึ่ง นายผีได้คัดค้านการใช้กองกำลัง ยืนยันการเปลี่ยนแปลง ปฏิวัติประเทศต้องเกิดจากเงื่อนไขของสังคมไทย และโดยคนไทยด้วยกันเอง จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้สหายไฟ ต้องถูกจำกัดการเคลื่อนไหวตลอดเวลาของการอยู่ในลาว กระทั่งสถานการณ์ขัดแย้ง ระหว่างจีนและเวียดนาม ถึงจุดแตกหัก พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ซึ่งถูกระบุว่าเป็น คอมมิวนิสต์สายจีน จึงต้องเคลื่อนย้ายผู้คน ออกจากลาว และนายผีได้กลับเข้ามาที่ฝั่งไทย ในปี พ.ศ.2522

ปี พ.ศ.2526 หลังวันครบรอบวันเกิดนายผีไม่นาน ได้เกิดศึกภูเมี่ยงขึ้นในเขตน่านเหนือ ด้วยความเสียหายอย่างหนัก ทำให้นายผีต้องเดินทาง ข้ามลำน้ำโขงไปเจรจาขอซื้อข้าวกับกรรมการกลางเขตหงสาของลาว ขณะนั้นเกิดการแตกพ่ายของฐานที่มั่นเขต 4 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย จังหวัดน่าน ในยุทธการล้อมปราบ ของรัฐบาล นับตั้งแต่การแตกหนี เข้าสู่ฝั่งลาวในครั้งนั้น นายผีและพลพรรคสหายที่หนีเข้าสู่ลาว ถูกปลดอาวุธและจำกัดบริเวณ ขณะที่ป้าลม (วิมล พลจันทร - ภรรยา) ติดตามขบวนใหญ่ซึ่งเคลื่ออนลงเขตน่านใต้ เป็นจุดเริ่มต้นของความพลัดพรากตลอดกาล! และป้าลม จึงได้คืนกลับสู่ นาครในเวลาต่อมา

นับแต่ปี พ.ศ.2526 ซึ่งพลัดพรากจากกัน นายผีอยู่ฐานที่มั่นฝั่งลาว มีบรรดาเยาวกวี ปัญญาชนหนุ่มสาว ต่างแวะเวียนมาปรับทุกข์ ในความขัดแย้ง สถานการณ์ปฏิวัติ นายผีผู้เฒ่าจะตรวจงานเขียน พร้อมคำวิจารณ์และให้กำลังใจ ซึ่งเป็นห้วงเวลาที่ ภายในพรรคคอมมิวนิสต์เริ่มส่อเค้าความขัดแย้งทางความคิด ระอุด้วยบรรยากาศอันเกิดแต่การแย่งชิงการชี้นำ ความคิดทางการเมือง บรรยากาศ เช่นนั้นเอง ที่สร้างความเบื่อหน่ายให้แก่เหล่าปัญญาชนปฏิวัติ กระทั่งแปรมาเป็นการ ตั้งคำถาม และตรวจสอบเป้าหมาย จนตัดสินใจคืนสู่นาครในที่สุด

ที่นั่นนายผีดำเนินชีวิตอยู่ท่ามกลางความขัดแย้ง มักโดนตำหนิวิจารณ์จาก สหายนำด้านทฤษฏีว่า เป็นศักดินาปฏิวัติ บ้างก็ว่าเป็น ปัญญาชนนายทุนน้อย หรือไม่ก็เป็นวีรชนเอกชน ด้วยลักษณะเฉพาะตัวของนายผี ที่สุรชัย จันทิมาธร บันทึกไว้ว่า " เขาเป็นคนหัวแข็งดื้อรั้น สิ่งใดไม่ถูกเขาจะสู้หัวชนฝา " ขณะอยู่ที่ลาว นายผีต้องได้รับความเจ็บปวดจากโรครูมาตอย ช่วงที่มีอากาศหนาวมัก จะล้มหมอนนอนเสื่อ กระดุกกระดิกไม่ได้ด้วยปวดตามกระดูกข้อต่อ และเจ็บป่วยด้วย โรคกระเพาะเรื้อรังอันกลายมาเป็นมะเร็งในลำไส้

กระทั่งเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ.2530 นายผีได้เสียชีวิตลงที่แขวงอุดมไชย ประเทศลาว อีกหลายปี ต่อมาป้าลมได้ข่าวเป็นที่แน่ชัดว่านายผีได้เสียชีวิตแล้วจริง ป้าลมปรารถนานำกระดูกนายผีกลับมา ประกอบพิธี ศาสนาแต่ก็เป็นสิ่งที่ยากยิ่ง ด้วยฐานะตำแหน่งนายผีในพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยนั้น มีความสำคัญ อีกทั้ง กระบวนทัศนะถูกจัดนับอยู่ฝ่ายโต้แย้ง ผนวกกับการเมือง ของภูมิภาคอินโดจีน อันซับซ้อน ถึงแม้ว่านายผี จะละร่างไปแล้ว ทว่าเพียงกระดูกที่เหลืออยู่ ก็เปรียบเสมือนพลังอันยังบรรจุเต็ม ด้วยศักยภาพมากพอที่จะส่งผล กระทบหรือเกิดปัจจัย เคลื่อนไหวบางอย่าง

สิบปีต่อมาหลังจากการเสียชีวิตของนายผี คือในปี พ.ศ.2540 ป้าลมร่วมกับกลุ่มมิตรสหายซึ่งศรัทธาในตัวนายผี เช่น กลุ่มเครือข่ายเดือนตุลาฯ , กลุ่มศิลปินเพลงเพื่อชีวิต , กลุ่มนักเขียน ได้ติดต่อนำกระดูกนายผีกลับบ้าน ด้วยการติดต่อผ่านสถานทูตและประสานกับสมาคมมิตรภาพไทย-ลาว ในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2540 ป้าลม พร้อมด้วย สุรชัย จันทิมาธรและแสวง รัตนมงคลมาศ ข้ามฝั่งลำน้ำโขง เข้าสู่เวียงจันทน์ จึงได้พบกับภาพถ่าย สุดท้ายของนายผี เป็นภาพชายชราในลักษณะ อ่อนโรยด้วยอายุ และเชื้อไข้ ผมสีดอกอ้อเพิ่มมากกว่าที่เคยเห็น ทว่านัยน์ตานั้น ยังเปล่งประกายบริสุทธิ์เยี่ยงเดียวกับคืนวันเก่าก่อน ซึ่งเป็นภาพถ่าย ที่ถ่ายโดยทางการเวียดนาม เมื่อครั้งเข้า พักรักษาตัวที่โรงพยาบาลฮานอย ก่อนหน้า การเสียชีวิตไม่ถึงเดือน คำแรกข้องป้าลม ที่เอ่ยออกมา ต่อรูปถ่ายนายผีคือ " คุณอัศ กลับบ้าน!!

เวลา 11.15 น. วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ.2540 นายผีกลับถึงแผ่นดินแม่ ณ จุดกึ่งกลางสะพานมิตรภาพ ด้วยรถตู้สีเทา เขามาในกระเป๋า STOW AWAY CLASSIC สีเขียว นำทางโดยพระภิกษุสามรูป ถือสายสิญจน์ผูก โยงเข้ากับกระเป๋า จากสะพานมิตรภาพก็มุ่งสู่วัดศรีสุมังค์ มีแว่วเสียงเพลงในท่วงทำนองคึกคัก เร่งเร้า ทว่าเนื้อหา ชวนสะเทือนใจ

หลังพิธีสวดบังสกุล , ได้นำกระดูกซึ่งอาบน้ำยาไว้ เกือบสมบูรณ์ทุกชิ้นส่วน ออกจากกระเป๋ามาจัดวางบนผ้าขาว ทำพิธีรดน้ำศพ ต่อเมื่อบรรจุกระดูกลงในโลงไม้ ป้าลมดึงผ้าแพรสีแดงเลือดนกฝืนใหญ่ออกมา ประดับด้วยดาว เหลืองดวงใหญ่ห่มคลุมร่าง " ลุงไฟ " อีกชั่วโมงถัดมา โลงสีขาวถูกยกขึ้นรถคัดเดิม ขบวนต้อนรับ นายผีคืนถิ่น แผ่นดินแม่ละจากฝั่งโขง มุ่งหน้าสู่นครราชสีมา โดยมีรถนำขบวน จากกองปราบปรามพิเศษ คอยอำนวน ความสะดวก นับเป็นประจักษ์พยานยืนยัน ถึงห้วงเวลาอัน สงบสันติ แม้ครั้งหนึ่งเขาจะยืนอยู่คนละฝ่ายกับรัฐบาลไทย ถึงขั้นจับอาวุธขึ้นต่อสู้ แต่เมื่อกลับถึบงวันเวลาที่เขากลับมา เขาได้รับทั้งเกียรติและการคารวะ

คืนวันที่ 22 พฤศจิกายน 2540 ณ สนามฟุตบอล สถาบันราชภัฏนครราชสีมา บทเพลง " คิดถึงบ้าน " ถูกขับขาน ร่วมกันด้วยน้ำเสียงของคนกว่าสามหมื่นคน อาจเป็นการขับขาน บทเพลงนี้ ซึ่งกระหึ่มดังมากที่สุด ในจำนวนนับแสน นับล้านเที่ยว ซึ่งเพลงบทนี้ ได้รับการขับขานมาตลอดห้วยเวลา 14 ปี นับแต่คาราวานนำมาบันทึกเสียงไว้ใน อัลบัม " บ้านนาสะเทือน " เมื่อปี 2526 ปีเดียวกับที่เจ้าของบทเพลงพลัดพรากจากถิ่นแผ่นดินเกิด

หลังพิธีเผาในวันที่ 11 มกราคม 2541 อัศนี พลจันทร ได้นอนอย่างสงบภายในอนุสรณ์สถานซึ่งสลัก คำว่า " เดือนเพ็ญ " ไว้บนพื้นหินอ่อน กลางไร่อ้อย ของคู่ชีวิต ณ จังหวัดกำแพงเพชร สงบลงในความเชื่อมั่นที่ว่า เพ็ญนั้นคงยังเด่นดวง ตราบใดที่สังคมยังเหลื่อมล้ำ และมีคนลุกขึ้นต่อกรกับความไม่เป็นธรรม...

...ขอเป็น "เสือ" ที่หิวโซอยู่ถ้ำในป่า ... ดีกว่าเป็น "หมา" อ้วนในบ้านเศรษฐี...

2010-07-01T07:42:00.000+07:00

เมื่อฝูงหมา หลากสี มีเจ้าของ

มันจองหอง ทำซ่า ล่าเสือ หมี

ทำเก่งกาจ ขู่เห่า ลืมชั่วดี

คิดจะขี่ ข่มฆ่า โอ้หมาเอย...

ทั้งเสือ หมี เมินหน้า เบื่อหมาเห่า

ครั้นจะเข้า ขบฆ่า ง้างเล็บเสย

งับจมเขี้ยว กดย้ำ ยิ่งง่ายเลย

เจ้าหมาเอ๋ย เอ็งตาย ในพริบตา...

เสือและหมี มิบ้า ตามหมาขู่

เพราะต่างรู้ ศักดิ์ศรี ดีกว่าหมา

ทั้งเนื้อหนัง ห่างชั้น ค่าราคา

ขอเข้าป่า อยู่ถ้ำ สำราญใจ...

....โดย ยรรยง ลูกชาวดิน :

: 8/มี.ค./53

..................

จากเพื่อนใน hi5 ส่งมา

เมื่อโลกล้วนก้าวย่างไปข้างหน้า
ทุกเวลานาทีมิอาจถอย
แต่ชาติไทยล้าหลังอย่างเลื่อนลอย
นับวันถอยลงคลองต้องอกตรม

เมื่อกฏหมายคือกฏโจรปล้นอำนาจ
แต่งเติมวาดเพื่อตนคนเสพสม
มีเพียงควันที่ล่องลอยไปตามลม
ให้ชื่นชมอย่างเลอะเลือนเหมือนภาพลวง

คนไร้ศิล เมตตาธรรม นำประเทศ
เหมือนหนึ่งเปรตโหยกระหายได้แดนสรวง
แต่ละวันโป้ปดคดหลอกลวง
ประชาชนทั้งปวงประท้วงกัน

เขาเหยียดหยามชาวประชาว่าหน้าโง่
ผิดโทนโท่ก็แถไถไปทั้งนั้น
ทุจริตโกงกินทุกวี่วัน
บริหารเพื่อพวกพ้องจ้องจะกิน

คุกคามสื่อ ใส่ร้าย ไร้จริงแท้
สื่อตอแหลไร้จรรยาหนาทั้งสิ้น
เลียส้นเท้ารัฐบาลมันอาจินต์
เมื่อไหร่สิ้นกังฉินกินบ้านเมือง

ลุกขึ้นเถิดหัวใจแดงแห่งภิภพ
หัวใจตบสัญญาใจให้ลือเลื่อง
เราจะสร้างธิปไตยให้บ้านเมือง
นามกระเดื่องลือลั่นสะท้านโลกา

ดอกประชาธิปไตยบานสะพรั่ง
ทั้งโลกต่างจับตาดูรู้คุณค่า
มาด้วยใจมิมีใครจ้างมา
อหิงสา สันติ ที่แท้จริง

ทุกชนชั้นทุกสาขาทุกอาชีพ
ต่างแอคทีฟขวานขวายทั้งชายหญิง
คนแก่เฒ่าวัยหนุ่มสาวเราสู้จริง
พร้อมใจทิ้งไร่นามาไล่มัน

......โดย khonwika เด็กศิลป์โคราช.....

พวกเรามันแค่ ไพร่

2010-07-01T07:38:00.002+07:00

"....ถนนมุ่งกรุงทุกสายสีแดงฉาน
คาราวานไพร่ยกทัพมาขับสู้
เหนืออีสานจากบ้านมายกธงชู
ให้โลกรู้ถึงกูจนคนเท่าเทียม

จราจรจลาจลสับสนแท้
รถปิคอัพรถตู้แห่ภาพ “หน้าเหลี่ยม”
ไร้ระเบียบแบบชาวบ้านผู้กร้านเกรียม
แต่มุ่งมั่นขอมาเยี่ยมชาวเมืองแมน

แดดร้อนจ้าเคลื่อนผ่ากลางหว่างตึกสูง
ผ่านคนกรุงในห้องแอร์ผู้สุขแสน
ผ่านโรงแรมพลาซ่าสินค้าแบรนด์
เหมือนอยู่คนละดินแดนแบ่งแคว้นกัน

สาวออฟฟิศวี้ดว้ายกระตู้วู้
ผู้ดีดูผ่านกระจกแล้วอกสั่น
“คนชั้นต่ำ” จะโค่นล้มสังคมอัน
มีศีลธรรมยึดมั่นบารมี

ทัพผีป่าบุก “ผ่านฟ้า” มาเนื่องหนุน
ทัพผีบุญกบฎเงี้ยวเลี้ยวเข้าที่
ขนน้ำปูปลาร้ามาอย่างดี
เตรียม “ถังขี้” พร้อมรบโดยครบครัน

คือกองทัพคนจนพลรากหญ้า
เหงื่อไคลย้อยมาทายท้าชาวสวรรค์
ย่ำตีนแตกมือด้านมายืนยัน
ว่าหนึ่งเสียงเท่ากันไม่ยอมแพ้

คนกรุงล้มรัฐบาลมาทุกยุค
เคยไล่รุกเผด็จการมาแน่วแน่
กลับมาเชียร์รัฐประหารเปลี่ยนผันแปร
แล้วแถกแถอ้างศีลธรรมความชั่วดี

พันธมิตร ตุลาการ รัฐทหาร
ล้มรัฐบาลจากเลือกตั้ง ไร้ศักดิ์ศรี
แล้วรวมหัวกัน “รู้รักสามัคคี”
เพื่อกดขี่ชนบทกดให้ยอม

วันนี้คนจนขอไล่รัฐบาลบ้าง
โปรดอย่าอ้างความชั่วดีให้ขี้หอม
ต่างถูกผิดด้วยกันอย่าทำฟอร์ม
แล้วบังคับให้อ่อนน้อมค้อมเรื่อยไป

ว่าจน โง่ กินเหล้า เมา ขายสิทธิ
ก็ไม่เคยดัดจริตหล่อเล็กใหญ่
นโยบายได้ผลสิโดนใจ
“ประชาธิปไตยกินได้” จึงตื่นตัว

ประชาธิปไตยไม่ใช่เรื่องอ้างศีลธรรม
มาครอบงำกรีดนิ้วชี้ว่าดีชั่ว
แล้วใช้ปืนใช้กฎหมายสร้างความกลัว
มากดหัวให้ยอมรับ “นี่คนดี”

ประชาธิปไตยของไพร่ตื่นขึ้นแล้ว
จึงเข้าแถวทวงเท่าเทียมมาถึงที่
แม้หัวแถวไม่ได้ความเช่น 3G
นักการเมืองปาหี่มีทั่วไป

ย้อนอดีตแล้วนึกขำจำได้ว่า
ม็อบคนจนยกพลมาครั้งไหนไหน
“นิติรัตน์” “สมเกียรติ” พลาดได้ไง
NGO “ยะใส” ต้องครบครัน

มาวันนี้ผิดฝาตัวพลิกขั้วกลับ
ไปนำทัพคนเมืองเหลืองห้ำหั่น
พอชาวบ้านตื่นตัวกลัวรู้ทัน
ก็ปลุก “บางระจัน” ต้านมวลชน

หลายสิบปีหมอประเวศเที่ยวเทศน์โปรด
เสียงงึมงำเปล่าประโยชน์ไม่เห็นผล
แต่ทักกี้แค่สี่ปีปลุกคนจน
แดงท่วมท้นชนบทลุกเป็นไท

นายทุนยึดประชาธิปไตยของคนยาก
NGO ข้ามฟากเป็น “ขุนนางใหม่”
วิปริตผิดเพี้ยนเสียกระไร

(จากเพื่อน hi5)

♪♫▀▄▀▄▀► cHîN¥ä ☃ Z33 ◄▀▄▀▄▀♪♫

ประเทศไทยตอนนี้ปกครองด้วยระบอบอะไร

2010-06-30T00:01:00.002+07:00

คอลัมน์ ชาวดิน ออนเน็ต

จากเรื่องราวที่กล่าวมาแม้นเพียงบางส่วนจากแหล่งข้อมูลที่บันทึกไว้ ณ วันนี้กับเหตุบ้านการเมืองในเมืองไทยและความแตกแยกแตกต่างทางความคิด เราก็สามารถจะมองเห็นว่า ต้นเหตุแห่งปัญหานั้น ทุกเรื่องมีความเกี่ยวพันกันมา ด้วยการสืบทอดสานต่อเจตนา เพียงแต่มีผลประโยชน์ที่เรียกว่า ความชอบธรรม เป็นข้ออ้าง แต่ใช่ว่าจะไม่ดี เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นมานั้น ทำให้คน หลายกลุ่ม หลายอาชีพ หลายระดับทุกชนชั้น ได้แสดงตัวตน และ จริตทางสังคมออกมาให้เห็น เป็นเช่นไร

แต่คนที่ต่อสู้เรียกร้องอย่างจริงจัง ทุกวันนี้ คนเหล่านั้น ยังไม่เคยได้รับสิ่งที่เรียกร้องอย่างจริงจังจริงใจ เลยสักครั้งเดียว นอกจากสิ่งที่ได้รับมาตลอด คือ ความสูญเสีย ที่จบลงด้วย เสียงปืน กลิ่นคาวเลือด หยดน้ำตา ที่สะสมเพิ่มพูนความเจ็บปวดเคียดแค้นไว้ในใจตลอดมา ต้องยอมรับว่านี่คือความจริง จะเสแสร้งแสดงออกต่อกันอย่างไรก็หนีไม่พ้น

การเรียกร้องการต่อสู้ที่กำหนดต้นแบบไว้ด้วย ตัวบุคคล ที่เหลือเพียงแต่ ชื่อ คงเป็นไปอีกนาน การเปลี่ยนแปลง คงเกิดขึ้นยากมาก เพราะหากการเรียกร้องที่มีการพัฒนาแตกต่างไปจากที่เห็นนี้ (ที่มีแนวคิดนี้อยู่บ้างที่ผ่านมา) จะถูกมองและกล่าวหาว่า จาบจ้วง ดูหมิ่น มาทันที จากคนอีกฝ่ายที่คิดต่าง นั่นคือจุดที่ทำให้เกิดวาทะกรรมตอบโต้กันมากมายและเป็นที่มาของการอ้างความชอบธรรมในการใช้อำนาจัดการ โดย ไม่ได้มองถึงความเป็นจริง ว่า ความเดือดร้อน ที่คนในแผ่นดินนี้ได้รับนั้น ทุกข์ยากสาหัสเพียงใด แต่กับเลือกที่จะตัดสินแบบ ชี้นกเป็นไม้ ว่า คนส่วนไหน ระดับไหน ชนชั้นไหน ที่เดือดร้อนมากน้อยกว่ากัน สำคัญมากกว่ากัน

( ต่อให้คนไหน อมพระประธานมาพูดได้ แล้วโต้แย้งว่า ไม่จริงกับข้อกล่าวนี้ ผมไม่เชื่อหรอก เพราะถ้าไม่เลือกปฏิบัติจริง ประเทศนี้เจริญมากกว่านี้แน่นอน)

การแก้ปัญหาปลายเหตุด้วยการอ้าง ให้คนไทยสำนึกบุญคุณแผ่นดิน ต่างๆนาๆที่กำลังทำ ณ ปัจจุบันนี้ มิถุนายน 2553 ด้วยการหลอกลวง โปรโมทโฆษณา โชว์หน้าตา ดารา นักร้อง นักแสดง ที่ออกมาออดอ้อน ขอ ความสุข ความสามัคคี ความสงบสุข หยุดความรุนแรง... น่าสมเพชจริงๆครับ เพราะเหมือนว่าคนพวกนี้ พึ่งโผล่มาจากหลุม หรือไม่ก็เป็น พวกมนุษย์ไขลาน หรือ พวกที่ ถูกมนต์สกด ที่เขาสั่งบงการให้มาพูด มาร้อง มาแสดงออก อย่างไร ก็ทำ ว่าต้องการอะไร

เพราะที่ผ่านมาไม่รู้สึกรู้สา หรือรู้ถึงความต้องการ รับรู้ถึงความทุกข์ยากลำบาก ของคนที่ออกมาเรียกร้อง ขอความเป็นธรรมและบอกเล่าความทุกข์ ที่เขาได้รับผลกระทบกับสภาพความเป็นอยู่ในกฏกติกาบ้านเมืองในปัจจุบัน เคยเช้าใจและสนใจให้ความสำคัญกันบ้างไหม ว่าคนเหล่านั้นเขาต้องการอะไร และสามารถให้เขาได้ไหม ผลที่เขาได้รับคืออะไร บาดเจ็บ ล้มตาย สูญหาย ... แต่คนบ้ากลุ่มหนึ่งกับมาอ้างแต่ผลเสียผลกระทบกับการประกอบอาชีพต่างๆนาๆ อย่างชนิดที่ทุ่มทุนสร้างข่าวทุกชั่วโมง เพื่อหาความชอบธรรมให้ตัวเองและพวกพ้อง

โดยลืมมองว่าคนที่ออกมาเหล่านั้นเขาได้รับผลกระทบเดือดร้อนอะไรบ้างในการดำรงอยู่ภายใต้อำนาจดูแลของกลุ่มคน ที่เขาออกมาต่อต้าน และเรียกร้องขอ ... โอ้ย พระเจ้าถูกทอด ... ปรองดองมากๆ..!!

...แบบนี้ ประเทศไทย อยู่ในระบอบประชาธิปไตย จริงหรือ...??

โดย ยรรยง ลูกชาวดิน
26/มิถุนายน/2553

ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์

2010-06-29T23:51:00.002+07:00

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สมบูรณาญาสิทธิราชย์ (อังกฤษ: Absolute Monarchy) คือ ระบอบการปกครองที่มีกษัตริย์เป็นผู้ปกครองและมีสิทธิ์ขาดในการบริหารประเทศ ในระบอบการปกครองนี้ กษัตริย์ก็คือกฎหมาย กล่าวคือ ที่มาของกฎหมายทั้งปวงอยู่ที่กษัตริย์ คำสั่ง ความต้องการต่าง ๆ ล้วนมีผลเป็นกฎหมาย^[1] กษัตริย์มีอำนาจในการปกครองแผ่นดินและพลเมืองโดยอิสระ โดยไม่มีกฎหมายหรือองค์กรตามกฎหมายใด ๆ จะห้ามปรามได้ แม้องค์กรทางศาสนาอาจทัดทานกษัตริย์จากการกระทำบางอย่างและองค์รัฏฐาธิปัตย์ (กษัตริย์) นั้นจะถูกคาดหวังว่าจะปฏิบัติตามธรรมเนียม แต่ในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์นั้น ไม่มีรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายใด ๆ ที่จะอยู่เหนือกว่าคำชี้ขาดของรัฏฐาธิปัตย์ ตามทฤษฎีพลเมืองนั้น ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มอบความไว้วางใจทั้งหมดให้กับพระเจ้าแผ่นดินที่ดีพร้อมทางสายเลือดและได้รับการเลี้ยงดูฝึกฝนมาอย่างดีตั้งแต่เกิด

ในทางทฤษฎี กษัตริย์ในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์จะมีอำนาจทั้งหมดเหนือประชาชนและแผ่นดิน รวมทั้งเหนืออภิชนและบางครั้งก็เหนือคณะสงฆ์ด้วย ส่วนในทางปฏิบัติ กษัตริย์ในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มักจะถูกจำกัดอำนาจ โดยทั่วไปโดยกลุ่มที่กล่าวมาหรือกลุ่มอื่น
กษัตริย์บางพระองค์ (เช่นจักรพรรดิเยอรมนี ค.ศ. 1871–1918) มีรัฐสภาที่ไม่มีอำนาจหรือเป็นเพียงสัญลักษณ์ และมีองค์กรบริหารอื่น ๆ ที่กษัตริย์สามารถเปลี่ยนแปลงหรือยุบเลิกได้ตามต้องการ แม้จะมีผลเท่ากับระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ แต่โดยทางเทคนิคที่เป็นไปได้แล้ว นี่คือราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ (constitutional monarchy) เนื่องจากการมีอยู่ของรัฐธรรมนูญและกฎหมายพื้นฐานของประเทศ
ประเทศที่ใช้ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในปัจจุบันคือ ซาอุดิอาระเบีย บรูไน โอมาน รวมทั้ง นครรัฐวาติกัน ด้วย

ประเทศไทยเคยปกครองด้วยระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ พระมหากษัตริย์มีอำนาจสิทธิ์ขาดในการปกครองแผ่นดิน ดังคำกล่าวที่ว่า

"พระบรมราชานุภาพของพระเจ้าแผ่นดิน กรุงสยามนี้ไม่ได้ปรากฏในกฎหมายอันหนึ่งอันใด ด้วยเหตุที่ถือว่าเป็นที่ล้นพ้น ไม่มีข้อสั่งอันใดจะเป็นผู้บังคับขัดขวางได้

เมื่อมีการปฏิวัติยึดอำนาจจากรัชกาลที่ 7 และเปลี่ยนแปลงการปกครองจากสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบประชาธิปไตยใน พ.ศ. 2475 แล้ว ในทางนิตินัย พระราชอำนาจที่เคยมีมาอย่างล้นพ้นได้ถูกจำกัดลงให้อยู่ในกรอบของรัฐธรรมนูญ

ในสมัยโบราณ ไม่ปรากฏคำ "สมบูรณาญาสิทธิราชย์" ในภาษาไทยคำนี้ เกิดขึ้นจากการบัญญัติศัพท์ โดยแปลจาก "absolute monarchy" ในภาษาอังกฤษ เพื่อใช้แทนที่คำว่า "แอบโซลูดโมนากี" ซึ่งเป็นคำทับศัพท์เดิม โดยการสมาสศัพท์ดังต่อไปนี้

สมฺบูรณ (สันสกฤต : เป็นคำนฤคหิตสนธิจากคำว่า สํ+ปูรณ) - บริบูรณ์ , ครบถ้วน , ทั้งหมด , เด็ดขาด , สิ้นเชิง
อาญา (บาลี : อาณา , สันสกสกฤต : อาชญา) - อำนาจ , โทษ
สิทฺธิ (บาลี , สันสกฤต) - อำนาจอันชอบธรรม , ความสำเร็จ , อิสระ
ราชย (บาลี , สันสกฤต แผลงรูปมาจากคำว่า ราช) - ความเป็นกษัตริย์

เมื่อรวมกันแล้ว จึงมีความหมายว่า "ฐานะความเป็นพระมหากษัตริย์อันทรงสิทธิอำนาจเด็ดขาดทั้งปวง" นั่นหมายความถึง การที่พระมหากษัตริย์ทรงเป็นเจ้าชีวิตเหนือไพร่ฟ้าทุกคน พระองค์สามารถให้โทษหรืออภัยโทษแก่ผู้ใดก็ได้ในพระราชอาณาจักรของพระองค์เอง

....................

สังคมในสมัยอยุธยาประกอบด้วย พระมหากษัตริย์ พระบรมวงศานุวงศ์ ขุนนาง ข้าราชการ ไพร่ ทาส และพระสงฆ์โดยมีอำนาจและหน้าที่ที่แตกต่างกันไป

ชนชั้นผู้ถูกปกครอง

                  ไพร่    คือ ราษฎรทั่วไปที่ไม่ได้เป็นเจ้านาย ขุนนาง และทาส   บุคคลกลุ่มนี้มีมากที่สุดในสังคม ชายฉกรรจ์ทุกคนเมื่อมีอายุถึงกำหนดเริ่มตั้งแต่ ๑๘ หรือ ๒๐ ปี ต้องไปขั้นทะเบียนสังกัดมูลนาย มีหน้าที่ปฏิบัติตามคำสั่งที่ได้รับมา ทั้งในภาวะที่สังคมสงบหรือมีสงคราม    โดยที่ไม่มีการให้ค่าตอบแทนแต่อย่างใด

ไพร่แบ่งออกเป็นหลายประเภท ได้แก่


- ไพร่หลวง หมายถึง ไพร่ที่ขึ้นต่อพระมหากษัตริย์โดยตรง ถูกเกณฑ์แรงงานมาทำงานตามที่ราชการกำหนด ซึ่งพระมหากษัตริย์จะแบ่งให้ไปทำงานในกรมหรือกองต่างๆ เข้าเวรทำงานตามเวลาที่ถูกกำหนด คือ ๖ เดือนต่อปี (เข้าเดือนออกเดือน)


- ไพร่ส่วย หมายถึง ไพร่ที่ส่งเงินหรือสิ่งของมาแทนตัวของไพร่แทนการทำงาน  เพื่อชดเชย อาจเนื่องจากอยู่ไกลจากเมืองหลวง     เข้ามารับราชการไม่สะดวก ตั้งแต่ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชมีการส่งเงินมาแทนแรงงานมากขึ้น เงินที่ส่งมานี่เรียกว่า เงินค่าราชการ เก็บในอัตราเดือนละ ๒ บาท หรือปีละ ๑๒ บาท

- ไพร่สม หมายถึง ไพร่ที่ขึ้นต่อขุนนางและข้าราชการต่างๆ เพื่อทำงานรับใช้โดยตรงไพร่นี้จะตกเป็นของมูลนายนั้นจนกว่ามูลนายจะถึงแก่กรรม ไพร่สมจะถูกโอนมาเป็นไพร่หลวง แต่บุตรของมูลนายเดิมมีสิทธิยื่นคำร้องของควบคุมไพร่สมนี้ต่อจากบิดาก็ได้

สิทธิทั่วไปของไพร่     เช่น     ไพร่จะอยู่ภายใต้สังกัดของมูลนายคนใดคนหนึ่งได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย    ไพร่ไม่สามารถย้ายสังกัดได้

       นอกจากมูลนายของตนจะยินยอม ที่ดินของไพร่สามารถสืบทอดไปยังรุ่นต่อไป แต่ถูกจำกัดสิทธิในการย้ายที่อยู่ และต้องขึ้นทะเบียนตามภูมิลำเนาของตน เป็นต้น หลังจากที่เข้าเวรทำงานครบ ๖ เดือนแล้ว สามารถกลับไปอยู่กับครอบครัวเพื่อประกอบอาชีพในครอบครัวได้อิสระ เว้นแต่ในยาม สงคราม

............................

ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงการปกครองใน พ.ศ. 2475 เป็นการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองที่สำคัญของประวัติศาสตร์ชาติไทย

(บทความยกมาบาง)

ชายคนนี้ชื่อ จิตร ภูมิศักดิ์

2010-06-29T23:49:00.002+07:00

จิตร ภูมิศักดิ์

เป็นนักคิดด้านการเมือง นักประวัติศาสตร์ และนักภาษาศาสตร์ นับเป็นนักปราชญ์และนักปฏิวัติทางความคิดและวิชาการคนสำคัญของประเทศไทย จิตรเป็นนักวิชาการคนแรกๆ ที่กล้าถกเถียงและคัดค้านปราชญ์คนสำคัญ ด้วยวิธีคิดที่มีเหตุผลและลุ่มลึก มีความโดดเด่นจากผลงานการค้นคว้าทางวิชาการที่แปลกใหม่และลึกซึ้ง ขณะเดียวกันจิตรยังมีความคิดต่อต้านระบบเผด็จการและการใช้อำนาจกดขี่ของชนชั้นสูงมาโดยตลอด
จิตรเป็นบุตรของ นายศิริ ภูมิศักดิ์ และนางแสงเงิน ภูมิศักดิ์ มีชื่อเดิมว่า สมจิตร ภูมิศักดิ์ แต่ต่อมาเปลี่ยนเป็น จิตร เพียงคำเดียว ตามนโยบายตั้งชื่อให้ระบุเพศชายหญิงอย่างชัดเจน ของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม
จิตรเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2509 หลังเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย และถูกอาสาสมัครและทหารล้อมยิง

....................................................

จิตร ภูมิศักดิ์

เกิดเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ.2473 ต. ประจันตคาม อ.ปรจันตคาม จ. ปราจีนบุรี

เมื่อปี พ.ศ. 2479 จิตรติดตามบิดา ซึ่งรับราชการเป็นนายตรวจสรรพสามิต เดินทางไปรับราชการยังจังหวัดกาญจนบุรี และเข้ารับการศึกษาชั้นประถม ที่โรงเรียนประจำจังหวัดแห่งนั้น จิตรย้ายมาอยู่ที่สมุทรปราการ เมื่อปี พ.ศ. 2482 บิดาของจิตรย้ายไปรับราชการในเมืองพระตะบอง ซึ่งสมัยนั้นเป็นเมืองในการปกครองของไทย (ปัจจุบันอยู่ในอาณาเขตของกัมพูชา) จิตรจึงย้ายตามไปด้วย และได้เข้าศึกษาชั้นมัธยมที่นั่น
ถึงปี พ.ศ. 2490 ประเทศไทย ต้องคืนดินแดนเมืองพระตะบองให้กัมพูชา จิตรจึงอพยพตามมารดากลับเมืองไทย ส่วนบิดานั้นไปเริ่มชีวิตครอบครัวใหม่กับหญิงอื่นๆ ระหว่างที่ครอบครัวภูมิศักดิ์ ยังอยู่ที่พระตะบอง นางแสงเงินเดินทางไปค้าขายที่จังหวัดลพบุรี ขณะที่จิตรและพี่สาว เดินทางมาศึกษาต่อในกรุงเทพมหานคร โดยจิตรเข้าเรียนที่โรงเรียนเบญจมบพิตรหรือโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรในปัจจุบัน และสอบเข้าโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในที่สุด

แนวคิดและการต่อสู้

ชื่อเสียงของ จิตร ภูมิศักด์ น่าจะโด่งดังในสาธารณชนวงกว้างเป็นครั้งแรก จากกรณี โยนบก เมื่อครั้งที่เขาเป็นสาราณียากร ให้กับหนังสือประจำปี ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2496 ในครั้งนั้นเขาได้เปลี่ยนแปลงเนื้อหาที่ "ซ้ำ ๆ ซาก ๆ" ของหนังสือประจำปี โดยลงบทความสะท้อนปัญหาสังคม ประณามผู้เอารัดเอาเปรียบในสังคม ซึ่งรวมถึงรัฐบาลด้วย รวมทั้งชี้ให้เห็นค่านิยมอันไม่ถูกต้อง ซึ่งผู้คนนับถือกันมานาน โดยบทความเหล่านั้น มีทั้งที่จิตรเขียนเอง ร่วมแก้ไข หรือเพื่อน ๆ คนอื่นเขียน ผลก็คือระหว่างการพิมพ์หนังสือได้ถูกตำรวจสันติบาลอายัด และมีการ "สอบสวน" จิตรที่หอประชุมใหญ่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในเหตุการณ์นั้น จิตรถูกกลุ่มนิสิตที่นำโดยนายสีหเดช บุนนาค คณะวิศวกรรมศาสตร์ตั้งศาลเตี้ยจับ "โยนบก" ลงจากเวทีหอประชุม ทำให้จิตรได้รับบาดเจ็บต้องเข้าโรงพยาบาลและพักรักษาตัวอยู่หลายวัน ต่อมาทางมหาวิทยาลัยได้ตั้งคณะกรรมการพิจารณาโทษและมีมติให้จิตร ภูมิศักดิ์ถูกพักการเรียนเป็นเวลา 1 ปี คือในปี พ.ศ. 2497
ระหว่างถูกพักการเรียน จิตรได้ไปสอนวิชาภาษาไทยที่โรงเรียนอินทร์ศึกษา แต่สอนได้ไม่นาน ก็ถูกไล่ออกไป เนื่องจากถูกกล่าวหาว่ามีหัวก้าวหน้ามากเกินไป จิตรจึงไปทำงานกับหนังสือพิมพ์ไทยใหม่ ในช่วงเวลาดังกล่าวนี้เอง ที่จิตรได้สร้างสรรค์ผลงานการวิจารณ์ที่มีคุณค่าต่อวงวิชาการไทยหลายเรื่อง เช่น การวิจารณ์วรรณศิลป์ วิจารณ์หนังสือ วิจารณ์ภาพยนตร์ โดยใช้นามปากกา "บุ๊คแมน" และ "มูฟวี่แมน"
ปี พ.ศ. 2498 เขากลับเข้าเรียนอีกครั้งและสำเร็จปริญญาอักษรศาสตร์บัณฑิตในปี พ.ศ. 2500 จากนั้นก็เข้าเป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์และศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่วิทยาลัยวิชาการศึกษาประสานมิตร จนกระทั่งถูกจับในข้อหา "สมคบกันกระทำความผิดต่อความมั่นคงของรัฐภายใน และภายนอกราชอาณาจักรและกระทำการเป็นคอมมิวนิสต์" เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2501 เขาถูกคุมขังอยู่จนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2507 จึงได้รับการปลดปล่อยและพ้นจากข้อหาของทางการ
เนื่องจากเขาถูกติดตามคุกคามจากทางการและเจ้าหน้าที่บ้านเมืองอย่างหนักทำให้เดือนตุลาคม พ.ศ. 2508 จิตรได้เดินทางสู่ชนบทภาคอีสาน เพื่อเข้าร่วมต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (พคท.) ในนาม สหายปรีชา ต่อมาถูกอดีตกำนันตำบลคำบ่อ อาสาสมัคร และทหาร ล้อมยิงจนเสียชีวิต ตายด้วยกระสุนปืนที่ทุ่งนากลางป่าละเมาะ บ้านหนองกุง ตำบลคำบ่อ อำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2509

จิตรมีความสามารถในด้านภาษาศาสตร์และนิรุกติศาสตร์อย่างมาก และยังมีความสามารถระดับสูงในด้านอื่น ๆ เช่น ประวัติศาสตร์ ถือว่าเป็นอัจฉริยะบุคคลของไทยคนหนึ่ง ในด้านภาษาศาสตร์นั้น จิตรมีความเชี่ยวชาญในภาษาฝรั่งเศส ภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต ภาษาเขมร โดยเฉพาะภาษาเขมรนั้น จิตรมีความเชี่ยวชาญทั้งภาษาเขมรปัจจุบันและภาษาเขมรโบราณด้วย นอกจากนี้ จิตรได้เขียนพจนานุกรม ภาษาละหุ (มูเซอ) โดยเรียนรู้กับชาวมูเซอขณะอยู่ในคุกลาดยาว ในตอนแรก ชาวมูเซอไม่สามารถพูดภาษาไทยได้ จิตรเองก็ไม่สามารถพูดภาษามูเซอได้เช่นกัน แต่ด้วยความสามารถ เขาสามารถเรียนรู้ระบบของภาษา และนำมาใช้ได้อย่างน่าอัศจรรย์

งานเขียนชิ้นเด่น

หนังสือ "ความเป็นมาของคำสยาม ไทย, ลาว และขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติ", 2519*
หนังสือ "ข้อเท็จจริงว่าด้วยชนชาติขอม" (ต่อมาพิมพ์รวมเล่มกับ "ความเป็นมาของคำสยาม ไทย, ลาว และ ขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติ" เป็น "ความเป็นมาของคำสยาม ไทย, ลาว และ ขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติ ฉบับสมบูรณ์")
หนังสือ "โฉมหน้าศักดินาไทย"*
หนังสือ "ภาษาและนิรุกติศาสตร์"
หนังสือ "ศัพท์สันนิษฐานและอักษรวินิจฉัย", 2548
หนังสือ "โองการแช่งน้ำ และ ข้อคิดใหม่ในประวัติศาสตร์ไทยลุ่มน้ำเจ้าพระยา", 2524
หนังสือ "สังคมไทยลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาก่อนสมัยศรีอยุธยา", 2526
หนังสือ "ตำนานแห่งนครวัด"
เพลง "ภูพานปฏิวัติ"
เพลง "แสงดาวแห่งศรัทธา"
บทกวี "เธอคือหญิงรับจ้างแท้ใช่แม่คน"
บทกวี "อะไรแน่ ศาสนา ข้าสงสัย"
บทกวีของจิตร ภูมิศักดิ์*

ผลงานที่มี * ข้างท้าย หมายถึงถูกคัดเลือกให้อยู่ใน หนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน

นามปากกาของจิตรมีเป็นจำนวนมาก เช่น นาคราช¹, ศูลภูวดล¹, ศรีนาคร, ทีปกร, สมสมัย ศรีศูทรพรรณ¹, ศิลป์ พิทักษ์ชน, สมชาย ปรีชาเจริญ, สุธรรม บุญรุ่ง, ขวัญนรา, สิทธิ ศรีสยาม¹, กวีการเมือง, กวี ศรีสยาม, บุคแมน, มูฟวี่แมน (มูวี่แมน) , ศิริศิลป์ อุดมทรรศน์¹, จักร ภูมิสิทธิ์²
หมายเหตุ: ¹ หมายถึง ใช้เพียงครั้งเดียว, ² เป็นคำผวนของชื่อ จิตร ภูมิศักดิ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

วันนี้ในอดีต: 5 พฤษภาคม, เว็บไซต์นิตยสารสารคดี

โครงการจัดพิมพ์สรรพนิพนธ์ ของจิตร ภูมิศักดิ์ รวบรวมผลงานเขียนของจิตร ภูมิศักดิ์

คลิปวีดีโอประวัติจิตร ภูมิศักดิ์ จัดทำโดยกลุ่มแรงคิด

ผลงานกวี นิพนธ์ของ จิตร ภูมิศักดิ์ ได้รับการรวบรวมหลายครั้ง ต่างกรรม
ต่างวาระ หนังสือ "กวีการเมือง" เป็นหนังสือที่ตีพิมพ์รวมผลงานของจิตร ภูมิศักดิ์ ที่เขียนขึ้น
ระหว่างถูกจำคุกอยู่ในคุกลาดยาว ด้วยข้อหาทางการเมือง ภาคแรกของผลงานชุดนี้เป็นบทกวี
การเมือง ที่ได้ลักลอบนำมาลงพิมพ์ในหนังสือ "ประชาธิปไตย" ประมาณปี พ.ศ.๒๕๐๗ ต่อมา
ได้มีผู้นำลงพิมพ์อีกครั้งใน "เศรษฐกร" พ.ศ.๒๕๑๔ สำหรับส่วนภาคที่สอง เป็นบทความทาง
ความคิดเกี่ยวกับศิลปกรรมในแง่มุมต่างๆ คัดมาจากหนังสือสารเสรี ในนามปากกา ซึ่งใช้เวลา
ขณะนั้น "สมชาย ปรีชาเจริญ" เขียนขึ้นระหว่าง พ.ศ.๒๕๐๐-๒๕๐๑ กลุ่มแนวร่วมนักศึกษา
เชียงใหม่ จัดรวบรวมบทกวีและบทความนี้ขึ้นเป็นรูปเล่มออกเผยแพร่ ในท่ามกลางสถานการณ์
ร้อนทางการเมืองของไทย หลังเหตุการณ์เรียกร้องรัฐธรรมนูญหรือเหตุการณ์ ๑๔ ตุลาคม ราว
ครึ่งปี

บทกวีของจิตร ภูมิศักดิ์ เป็นบทกวีวิพากษ์วิจารณ์สภาพเศรษฐกิจสังคมและการเมือง
ไทย ในช่วง พ.ศ.๒๕๐๐ ที่สังคมไทยอยู่ภายใต้อำนาจเผด็จการทหาร เต็มไปด้วยการโกงกินของ
ผู้อยู่ในอำนาจปกครอง อีกทั้งการครอบงำตลอดจนการ 'เอาเปรียบ' จากลัทธิจักรวรรดินิยม

กลอนหกที่ น.ม.ส. ได้คิดขึ้นมาเพื่อสื่อสารกวี ที่มีความกระชับรัดกุมแผกไปจากกลอน
แปดนั้น จิตรนำมาเพิ่มสัมผัสในแบ่งวรรคในแต่ละบาทเพิ่มเสียงสัมผัสเอกโท และเลือกภาษาเสียด
สีแบบชาวบ้านมาใส่ไว้ จนเกือบจะใช้เป็นบทร้องสำหรับแสดงละครได้ดังเช่น บทนี้

ไร่นา ป่าดง พงพฤกษ์    ขุนศึกเขมือบสิ้นกินดิบ
ทุ่งนา ป่ารัฐ ภูริบ            โอนกันงุบงิบง่านงก
     กวีการเมือง, (หน้า ๑๔)
ในบทถัดมาชื่อ หนุมานอมพลับพลับ จิตรได้นำเข้าปัญหาการคอร์รัปชั่นมาล้อเลียน
แต่งไว้ในรูป โคลงสี่สุภาพ ซึ่งบัดนี้ไม่สุภาพ เสียแล้ว ความว่า
"โอม....
หนุมานกลับชาติฟื้น ขึ้นมา มาฮา
กูไป่อมพลับพลา ดอกเฮ้ย
กูลิงยุคพัฒนา ฤทธิ์มาก (โอยพ่อ!)
กองสลากฯ ตะหากเว้ย... ว่าแล้ว อมเสีย"
กวีการเมือง, (หน้า ๒๐)
ตามประเพณีการแต่งบทกวีนั้น การแต่งโคลงสรรเสริญเกียรติหากขึ้นต้นด้วยร่ายก็
มักจะตามมาด้วย โคลง กาพย์ หรือฉันท์ อันเป็นแผนกกวีนิพนธ์สืบทอดมาแต่โบราณ แต่จิตร
กบฏต่อแบบแผนนี้ ได้นำ เพลงกลองยาว และกลอน เพลงฉ่อย ซึ่งเป็น ของพื้นบ้าน มาวางเรียง
ไว้ต่อจากร่ายและโคลงสี่ (ไม่) สุภาพ
ดังนี้
"บ็อง บ็อง บ็อง
เอ้ามาละโหวย เอ้ามาละวา เจ้าพญาลิงลม ไม่ยักกะอมพลับพลา
หนุมานยุคใหม่ ยุคไทยพัฒนา ตะละล้า...
เอ้ามีอำนาจ ก็เที่ยวกวาดแผ่นดิน ไม่ต้องทำกิน ก็รวยขึ้นมา
ตะละล้า...
เอ้ากินโขมง เอ้าโกงขม้ำ ยงโย่ยงหยก ก็เลยหกคะมำ ทั่วทั้งเมืองไทย
เขาเห็นไต๋ดำดำ หุยฮา! หุยฮา!"
กวีการเมือง, (หน้า ๒๐)
โคลงห้าพัฒนา เป็นผลงานของจิตรที่รู้จักกันดีว่าเขาเป็นผู้คิดขึ้นมาโดยพัฒนามา
จากโคลงห้า ซึ่งเป็นโคลงโบราณยุคเก่าของชนชาติไทย-ลาว เขาใช้โคลงห้ามากแห่งในจังหวะ
ความคิดและอารมณ์ที่ต้องการความเด็ดขาด-เข้มแข็ง-จริงจัง ดังเช่นในบท คาวกลางคืน
สะท้อนใจเหลือเกินต่อชีวิตกลางคืนกรุงเทพฯ ที่ คาว จนไม่น่าเชื่อว่าที่นี่เมืองไทย
กรุงเทพฯคลุ้ง คาวหืน
ควันกามกลืน กลบไหม้
คาวกลางคืน คลุมทาบ
เมืองร้องไห้   เหือดขวัญฯ
น้ำฟ้าฟาด ฟองหาว
คือกามฉาว ชุ่มฟ้า
กลิ่นสาปสาว กำซาบ
กามย้อมหล้า แหล่งสยามฯ
กวีการเมือง, (หน้า ๓๔)
ในโคลงสี่สุภาพขยายความ คาวกลางคืน เป็นอีกบทหนึ่งซึ่งสะท้อนให้เห็นว่า ผู้แต่ง
เอาใจใส่สภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงรวดเร็วอย่างถี่ถ้วน เขาไม่ใช่กวี นักวิชาการ ที่ห่างเหินต่อ
ความรู้ทางสังคม เป็นงานที่เขียนเพื่อรับใช้ยุคสมัยผลักดันการเปลี่ยนแปลงเป็นปากเสียง
เป็นอาวุธทางศิลปวรรณคดี ต่อสู้ในแนวรบนี้อย่างแท้จริง
กรุงสยามคาวกว่าคลุ้ง คาวปลา
จอมถ่อยกลืนกามา เมือบม้าม
"บังเงา" ทาสแมงดา เดียวดาด
ภายนอกกฎหมายห้าม หุบเข้าเงาแฝง
มีนางโทรศัพท์เนื้อ นวลหวาน
แม่ม่ายผัวเผลอบาน แบะท่า
มีเรือเร่สำราญ เริงสวาท
แสนแสบแสบกามบ้า กลิ่นคลุ้งคาวคลอง
บริการอาบน้ำนวด เนืองนันต์
สาวหนุ่มนวดกันกระสัน แสบไส้
ตัดผมยุคใหม่มัน ลืมเมื่อย จริงพ่อ
"คุณตัดแล้วนวดมั้ย... นวดมั้ยหมอสาว?"
จาก กวีประชาชน, (หน้า ๓๕)
งานของจิตร ภูมิศักดิ์ นั้นมักสร้างสรรรูปแบบที่สามารถและจงใจจะสื่อความหมาย
สื่อความรู้สึกได้ตรงและดี มากกว่าที่จะติดยึดอยู่กับรูปแบบตายตัวที่สืบทอดกันมา ผู้แต่งมัก
นิยมใช้คำหรือความแทรกลงในบทกวีแต่ละบทแต่ละตอนในแบบแผน นอก รูปแบบที่เคยมี ดัง
เช่น โคลงสี่สุภาพใน วิญญาณสยาม ซึ่งแสดงสะท้อนใจต่อการปกครองระบอบเผด็จการ
ดังนี้
"สยองเสียงปีศาจก้อง กรรหาย หิวเอย
สยามลั่นทรุดฟูมฟาย     ฟุบหน้า
แสยงภัยกราบภัยตาย.... ตายราบ ฉะนี้ฤา
ยอมสยบซบให้หล้า        โลกเย้ยฤาสยาม
อหา สยามเอ๋ย....จักสยบซบให้หล้า โลกเย้ย
....ให้โลกเย้ย ฤาสยาม?"
กวีการเมือง, (หน้า ๒๘)
บทกวีที่เด่น และเป็นตำนานของจิตร ภูมิศักดิ์ ที่ได้รับการกล่าวขวัญอยู่เสมอในยาม
ต่อสู้กับอำนาจเผด็จการหลากหลายรูปแบบ ก็คือ บทกวี "คำเตือน...จากเพื่อนเก่า" ซึ่งเขียน
วิพากษ์วิจารณ์นักหนังสือพิมพ์ที่ "ขายตัว" เพื่อแลกกับเงิน แทนที่จะยึดถือความจริงและสัจจะ
กลับใช้ปากกาป้ายสีข้อหาคอมมิวนิสต์ให้แก่ประชาชนผู้รักชาติ นอกจากนี้ยังปกป้องและพิทักษ์
อำนาจเผด็จการ บทกวีเหล่านี้เคยถูกอ่านบ่อยครั้งบนเวทีการต่อสู้สนามหลวง มหาวิทยาลัย
ธรรมศาสตร์และอื่นๆ ช่วงหลังเหตุการณ์ ๑๔ ตุลาคม เมื่อขบวนการเคลื่อนไหวต่อสู้ของ
ประชาชนถูกบิดเบือนให้ร้ายจากหน้าหนังสือพิมพ์ ดังเช่นบทนี้
"มวลชนย่อมเป็นคน มิใช่ควายที่โง่งม
ทองแท้หรืออาจม เขาย่อมรู้กระจ่างใจ
ใครชั่วสกุลถ่อย จะถูกถุยทั้งเมืองไทย
รัศมีที่เรืองไกร จะสิ้นแววที่เคยงาม
รักเสือต้องรักศักดิ์ เยี่ยงพยัคฆ์สง่างาม
อย่าเพียงพยักตาม ต่อแส้เงินที่กวัดไกว
รักเพื่อนจึงเตือนมั่ง ถ้าไม่ฟังก็ตามใจ
ป้ายสีสาดโคลนไป เยี่ยงนักสู้แบบเฮงซวย"
กวีการเมือง, (หน้า ๕๔)
ในกวีการเมือง มีบทวิจารณ์ศิลปวรรณกรรมของจิตรอยู่ด้วยถึง ๒๘ บทความ
แต่ละบทความแสดงภูมิรู้อันลึกซึ้งของจิตร ต่อศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น และ
ยังแสดงความวิตกของเขาต่อการครอบงำของอิทธิพลตะวันตกและความรู้ด้านทฤษฎีของ
ศิลปวัฒนธรรมไทยขึ้นมาอย่างสูงยิ่ง เป็นการวางรากฐานการศึกษาภูมิปัญญาไทยไว้อย่างดี
ด้วย น่าเสียดายที่ในสถานการณ์ที่จิตรเขียนบทความนี้ หรือภายหลังจากนั้นมาหลายสิบปี
กระแสความตื่นตัวด้านภูมิปัญญาไทยยังไม่เกิดขึ้น บทความของจิตรจึงคล้ายกับมาก่อนกาล
ในวันนี้ซึ่งเรื่องของภูมิปัญญาไทย เป็นสิ่งอันตระหนักกันดีขึ้นมากแล้ว การหวนกลับไปอ่าน
งานของเขาในเรื่องนี้เป็นสิ่งอันพึงทำอย่างยิ่ง

๑๐๐ ปีขุนพลภูพาน เตียง ศิริขันธ์ วีรบุรุษไร้อนุสาวรีย์

2010-06-29T23:47:00.000+07:00

เตียง ศิริขันธ์"อุทิศชีวิตให้ชาติและประชาชน ร่วมกอบกู้เอกราช หนุนเพื่อนบ้านต่อต้านจักรวรรดิ แต่คนส่วนใหญ่ไม่รู้และลืมวีรกรรมกล้าหาญของท่าน

ขบวนการเสรีไทย คือ อะไร? เตียง ศิริขันธ์ เป็นใคร สำคัญอย่างไร?
เสรีไทย คือ ขบวนการต่อต้านสงครามรุกราน และกอบกู้เอกราชในช่วงสงครามโลกครั้งที่ ๒ เตียง ศิริขันธ์ เป็นหนึ่งในจำนวนนับแสนคนในขบวนการเสรีไทย และมีบทบาทสำคัญคนหนึ่ง และถูกยัดเยียดขอหาเป็น "กบฎแบ่งแยกดินแดน" และ "คอมมิวนิสต์"

นายเตียง ศิริขันธ์ (คนกลาง) ในเครื่องแบบเสรีไทย กับนายทหารสัมพันธมิตร

ไฟสงคราม ลามลุกโชนก่อนรุ่งสาง ๗ ธันวาคม ๒๔๘๔ อ่าวเพิร์ล เกาะฮาวาย ที่ตั้งฐานทัพสหรัฐอเมริกาในภูมิภาคแปซิฟิก ถูกกองบินญี่ปุ่นทิ้งระเบิดแบบสายฟ้าแลบ ย่อยยับเป็นอัมพาต จากนั้นอเมริกาจึงกระโจนสู่สงครามอย่างเต็มตัว

ย่างเข้าวันใหม่ ๘ ธันวาคม จอมพลฮิซะอิจิ เทราอูจิ แม่ทัพใหญ่ภาคใต้ กองบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นที่เมืองไซ่ง่อน สั่งกองทัพทุกหน่วยยกพลขึ้นบกประเทศไทยตามจุดต่าง ๆ เฉพาะสมุทรปราการ บริเวณปากแม่น้ำ ได้ต่อต้านญี่ปุ่นอย่างรัดกุม ทั้งสองฝ่ายต่างคุมเชิงกันอยู่
แต่ทางภาคใต้ ตั้งแต่ประจวบคีรีขันธ์ ชุมพร สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช สงขลา ปัตตานี เหล่าทหาร ตำรวจ ยุวชนทหาร และประชาชนได้จับอาวุธต่อต้านถึงขั้นตะลุมบอนประชิดตัว ล้มตาย บาดเจ็บจำนวนมาก
หลวงพิบูลสงคราม หรือจอมพลแปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีเรียกประชุมคณะรัฐมนตรีเพื่อประเมินสถานการณ์ ฝ่ายเสนาธิการทหารยืนยันไม่อาจต้านทานญี่ปุ่นได้ และยากจะได้รับความช่วยเหลือจากสัมพันธมิตร ควรจะยอมให้กองทัพญี่ปุ่นเดินทัพผ่านไปตีอังกฤษที่พม่า นายกรัฐมนตรีสนับสนุนความคิดนี้ แต่อีกฝ่ายเห็นว่าการยอมจำนนง่าย ๆ ไม่ต่างกับยอมตกเป็นเมืองขึ้น ที่ประชุมยังไม่ลงมติใด ๆ วันถัดมา นายกรัฐมนตรีได้ตัดสินใจลงนามยอมญี่ปุ่นไปแล้ว วันรุ่งขึ้นรัฐสภาประชุมเพื่อลงมติ มีการอภิปรายอย่างเคร่งเครียดประมาณหนึ่งชั่วโมง เสียงข้างมากลงมติรับรองการตัดสินใจของรัฐบาล
เมื่อให้ประกาศออกอากาศอย่างเป็นทางการ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายคนน้ำตาไหล ประชาชนต่างสลด หดหู่ เจ็บใจ ผิดหวังกับรัฐบาลที่เคยโฆษณาปลุกระดมให้เสียสละต่อต้านผู้รุกรานให้ถึงที่สุด เท่าที่จะทำได้
ก่อรูปขบวนการเสรีไทย
ค่ำวันนั้น ที่บ้านพูนศุข ถนนสีลม มีมิตรสหายหลายคนที่คิดเห็นต่างจากรัฐบาลมาปรึกษาหารือกัน เช่น หลวงบรรณกรโกวิท (เปาว์ จักกะพาก) หลวงเดชาติวงศ์วราวัฒน์ (ม.ล.กรี เดชาติวงศ์) นายสงวน ตุลารักษ์ นายกำจัด พลางกูร นายวิจิตร ลุลิตานนท์ นายเตียง ศิริขันธ์ นายถวิล อุดล นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายกำจัด พลางกูร เพื่อปรึกษากับหลวงประดิษฐ์มนูธรรม หรือนายปรีดี พนมยงค์
ความเห็นสอดคล้องกัน ในที่สุดฝ่ายสัมพันธมิตรจะมีชัยชนะอย่างแน่นอน รัฐบาลที่ถลำไปกับญี่ปุ่นจะไม่อาจรักษาเอกราช อธิปไตยไว้ได้ ทุกคนเห็นพ้องในเจตนารมณ์เสียสละเพื่อบ้านเมือง และให้จัดตั้งองค์การใต้ดินต่อต้านญี่ปุ่น
วันที่ ๑๖ ธันวาคม ที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎรลงมติให้ นายปรีดี พนมยงค์ พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงการคลัง ไปดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แทนพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ที่ถึงแก่อสัญกรรม
รัฐบาลจอมพล ป. ลงนามสัญญาพันธไมตรีกับญี่ปุ่นวันที่ ๒๑ ธันวาคม และอีกสี่วันถัดมา ตอนเที่ยงวันนั้นได้ประกาศสงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตร
ถัดจากนั้นประมาณ ๓ ชั่วโมงเศษ ที่บ้านท่าช้าง ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ทำเนียบผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ใกล้มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง สมาชิกกลุ่มใต้ดินมาประเมินสถานการณ์และรับงานเคลื่อนไหวลับ
เดือนพฤษภาคม ๒๔๘๕ ในห้องชั้นสอง อาคารสถานทูตไทย เลขที่ ๑๐๒๔ วิสคอนซิน อเวนิว กรุงวอชิงตัน คนไทยนักศึกษามาชุมนุมร่วมสามสิบคน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เอกอัครราชทูตไทย และเจ้าหน้าที่สถานทูตอยู่พร้อมหน้า ผลสรุปการหารือถกเถียงจากข้อเสนออันหนักแน่นของกลุ่มนักศึกษา ให้ตั้งขบวนการ FREE THAI MOVEMENT หรือ ขบวนการเสรีไทย และอาสาสมัครเข้าฝึกวิชาทหารหลักสูตรเร่งรัด สังกัดหน่วยยุทธศาสตร์บริการ (Office of Strategic Services : O.S.S.) หรือโอ เอส เอส
ต้นเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน คนไทยในอังกฤษก็ได้อาสาสมัครตรวจคัดเลือกเข้ากองทัพอังกฤษ ฝึกวิชาทหาร เพื่อรอส่งตัวไปปฏิบัติการลอบเข้าเมืองไทย สอดแนม และก่อวินาศกรรมกองทัพญี่ปุ่น
จากครู สู่ผู้แทนสกลนคร
ชายร่างสูงปราดเปรียว ผิวกร้านแดด สวมแว่นสายตา ในนามจัดตั้งว่า “พลูโต” อยู่ท่ามกลางพลเรือนที่กำลงฝึกหัดพื้นฐานการทหารคือการจัดแถว และฝึกจับอาวุธจำลองเป็นท่อนไม้ถากเหลาขึ้นรูปคล้ายปืน ระหว่างรอการช่วยเหลือ
เขาไม่ใช่ทหาร แต่เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร ผ่านการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนครั้งแรกของประเทศ เมื่อวันที่ ๗ พฤศจิกายน ๒๔๘๐ ด้วยวัยย่าง ๒๘ ปีหลังจากตัดสินใจทิ้งอาชีพครูที่เรียนมาโดยตรง คำเรียกติดปากของคนทั่วไปคือ "ครูเตียง"
ครูเตียงเลือดเนื้อเชื้อไขคนลุ่มแม่น้ำโขง เกิดเมื่อ ๕ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๕๒ แถวคุ้มวัดศรีสะเกษ ตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมืองสกลนคร เป็นลูกคนที่หกในจำนวนเก้าคน ของแม่อ้ม พ่อบุดดี ศิริขันธ์ (ขุนนิเทศพาณิช) ชาวบ้านเรียกนายฮ้อยบุดดี เพราะเคยมีอาชีพต้อนวัว ควาย มีเชื้อสายลาวญ้อมาจากฝั่งเมืองมหาชัยก่องแก้ว ห่างแม่น้ำโขงเมืองท่าแขกลึกเข้าไปประมาณ ๕๐ กิโลเมตร
ครูเตียงเรียนชั้นประถม ๑ จนจบชั้นมัธยม ๓ จากโรงเรียนสกลราชวิทยาลัย เรียนต่อโรงเรียนอุดรพิทยานุกูล ชั้นมัธยม ๔ ถึงมัธยม ๖ จากนั้นพ่อส่งไปศึกษาโรงเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศในพระนคร จบประกาศนียบัตรครูประถม (ป.ป.) เมื่อพ.ศ.๒๔๗๐ และศึกษาต่อคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นนิสิตรุ่นแรกของคณะร่วมชั้นกับ ครูเปลื้อง ณ นคร จบวุฒิประกาศนียบัตรครูมัธยม (ป.ม.) พ.ศ.๒๔๗๓ จากนั้นบรรจุเป็นครูโรงเรียนหอวัง ประมาณ ๒ ปีย้ายมาเป็นผู้ช่วยครูใหญ่โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล
ครูเตียงได้เห็น สัมผัสพี่น้องชาวอีสาน ผู้ทุกข์ยาก ถูกข่มเหงกดขี่จากเจ้าหน้าที่รัฐ ซ้ำถูกนายเงินเจ้าที่ดินเอาเปรียบสารพัด จุดหักเหสำคัญต้องตัดสินใจมาเป็นผู้แทนราษฎร เพราะคับแค้นใจต่อความไม่เป็นธรรม ตกเป็นจำเลยคดีคอมมิวนิสต์ เมื่อ ๙ กรกฎาคม ๒๔๗๘ สาเหตุช่วงนั้นมีการเผยแพร่ลัทธิคอมมิวนิสต์ และมีคนชักธงรูปค้อนเคียวขึ้นยอดเสาธง ครูเตียงกับเพื่อนครูอีกสามคนถูกหมายหัวถูกฟ้อง คือ ครูปั่น แก้วมาตย์ ครูสุทัศน์ สุวรรณรัตน์ และ ครูญวง เอี่ยมศิลา ถูกคุมขังอยู่ประมาณสองเดือนต่อสู้คดี กระทั่งศาลพิพากษายกฟ้อง มีเพียงครูญวงคนเดียวถูกตัดสินจำคุก ๑๐ ปี
แต่มีเกร็ดด้านหนึ่งบอกว่า นายร้อยตำรวจโทคนหนึ่งมาติดพันนางงามเมืองอุดรธานี แต่เธอไม่เล่นด้วย กลับมีใจให้ครูเตียงมากกว่า ด้วยความแค้นเคืองจึงหาทางใส่ความด้วยข้อหาคอมมิวนิสต์
ครูเตียงรู้สึกตื้นตันใจ ลูกศิษย์ลูกหาส่วนใหญ่เป็นครูประชาบาล และชาวบ้าน รวมถึง กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และข้าราชการ มีเพื่อนส.ส.ร่วมอุดมการณ์กระจายกันหาแนวร่วมในพื้นที่จังหวัดของตัวเอง เพื่อเตรียมพร้อมเข้าสู่สมรภูมิขับไล่ญี่ปุ่นผู้รุกราน
จากฐานที่มั่นแห่งแรกเขตหมู่บ้านโนนหอม ห่างตัวเมืองสกลนครประมาณ ๑๕ กิโลเมตรไปทางจังหวัดนครพนม ในปี ๒๔๘๕ ค่ายเสรีไทยได้ตั้งกระจายไปในเขตป่าของเทือกเขาภูพาน เช่น ค่ายด่านนกยูง บ้านเต่างอย ค่ายดงพระเจ้า ค่ายบ้านหนองหลวง ในเขตอำเภอสว่างแดนดิน ค่ายบ้านตาดภูวงศ์ อำเภอวาริชภูมิ ค่ายบ้านอากาศ อำเภออากาศอำนวย ค่ายบ้านภูสระคาม อำเภอวานรนิวาส ค่ายบ้านหนองผือ อำเภอพรรณนานิคม
ที่ค่ายดงพระเจ้า ในวาระสำคัญของการจัดตั้งกองกำลังพลเรือน "พลูโต" ได้กล่าวต้อนรับมิตรสหายเข้าร่วมขบวนการต่อต้านญี่ปุ่น
"ยินดีต้อนรับพวกเธอทุกคนเข้าสู่ขบวนการ เราทุกคนคงทราบกันดีแล้วว่าขณะนี้โลกของเรากำลังทำสงครามกันเป็นสองฝ่าย คือฝ่ายอักษะกับฝ่ายพันธมิตร ฝ่ายอักษะนั้นมีเยอรมนี อิตาลี และญี่ปุ่น ฝ่ายสัมพันธมิตร มีอังกฤษ ฝรั่งเศส อเมริกา รัสเซีย และจีน ขณะนี้ฝ่ายอักษะกำลังจะแพ้สงคราม อิตาลียอมแพ้ฝ่ายสัมพันธมิตรไปเรียบร้อยแล้ว...ไทยเราเป็นประเทศหนึ่งที่ร่วมกับญี่ปุ่นประกาศสงครามกับอังกฤษและอเมริกา เมื่อญี่ปุ่นแพ้สงคราม ไทยเราก็ไม่พ้นถูกยึดครอง ท่านรูธ หัวหน้าใหญ่ของขบวนการของเราท่านเล็งเห็นการณ์ไกล จึงได้จัดตั้งขบวนการเสรีไทยขึ้นเพื่อร่วมมือกับอังกฤษและอเมริกา เพื่อขับไล่ญี่ปุ่นเพื่อไม่ให้ญี่ปุ่นใช้เมืองไทยเป็นฐานทัพสู้กับฝ่ายพันธมิตร ฉันได้รับบัญชาจากท่านรูธ หัวหน้าของขบวนการเสรีไทยที่รักชาติ ให้มารวบรวมพลพรรคเสรีไทยที่รักชาติ ทำการฝึกอาวุธเตรียมไว้สำหรับการขับไล่ญี่ปุ่นไปให้พ้นประเทศไทย...บัดนี้พวกเธอทั้งหลายคงรู้แล้วสิว่า เรามาที่นี่เพื่ออะไร ขบวนการของเราต้องการผู้รักชาติมาร่วมกันทำงาน เพื่อกอบกู้ชาติบ้านเมืองให้พ้นภัย…"
ที่พรรณนานิคมนี่เอง พลูโตนำพลพรรคเสรีไทยภูพานไปกราบพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต พระอริยะสงฆ์แห่งลุ่มน้ำโขง นำคณะศิษย์หลายสิบรูปมาจำพรรษาที่ป่าบ้านหนองผือ เป็นเสมือนศูนย์รวมสร้างขวัญกำลังใจแก่ญาติโยมเป็นอย่างมาก
ด้วยแกนนำคนสำคัญของภาคอีสาน ทั้งครูเตียง ศิริขันธ์ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายจำลอง ดาวเรือง นายถวิล อุดล นายแพทย์อ้วน นาครทรรพ เป็นต้น รวมไปถึงแกนนำคนสำคัญอย่าง นายสวัสดิ์ และนายสวาสดิ์ ตราชู นายสนิท ประสิทธิ์พันธุ์ นายถวิล สุนทรศาลทูล นายครอง จันดาวงศ์ และเมื่อทหารฝ่ายสัมพันธมิตร มาเชื่อมต่อติด เช่น พันตรีบาทหลวงฮอลิเดย์ ชาวอเมริกา พันตรีเดวิด สไมเลย์ ชาวอังกฤษ
ทั่วเขตงานป่าเขาในภาคอีสาน ถูกจัดตั้งกองกำลังจรยุทธ์ และตั้งค่ายเสรีไทยเพิ่มอีกในหลายจังหวัด ได้แก่ นครพนม มหาสารคาม หนองคาย อุดรธานี อุบลราชธานี มีกองบัญชาการสำคัญอยู่ ๓ แห่ง คือสกลนคร เลย และขอนแก่น โดยมีนายทหารฝรั่งมาประจำการด้วย อีกทั้งยังได้สร้างสนามบินลับในเขตบ้านตาดภูวงศ์ อำเภอวาริชภูมิ สกลนคร และบ้านนาคู กาฬสินธุ์ เพื่อรับอาวุธยุทธปัจจัยทั้งปืน และเวชภัณฑ์
จนกระทั่ง เสรีไทยสายอเมริกา เสรีไทยสายอังกฤษ รวมถึงเสรีไทยสายจีนด้วย รวมตัวเป็นขบวนการในชื่อเดียวกันได้ตั้งแต่ปลายปี ๒๔๘๗ และได้ตั้งกองบัญชาการเสรีไทยขึ้นในเดือนมีนาคม ๒๔๘๘ แบ่งหน้าที่รับผิดชอบอย่างชัดเจน ระหว่างนั้นฝ่ายอักษะเริ่มพ่ายแพ้ในยุโรป เยอรมนีพ่ายแพ้ต่อสหภาพโซเวียต พฤษภาคม ๒๔๘๗ ฝ่ายสัมพันธมิตรยกพลขึ้นบกฝั่งนอร์มังดี ประเทศฝรั่งเศส ปลดปล่อยกรุงปารีสในเดือนสิงหาคม ๒๔๘๗
ถึงขั้นนี้ นักรบเสรีไทยถูกฝึกและพร้อมจะรบทันทีเมื่อประกาศวันดีเดย์ หรือวันยกพลของฝ่ายสัมพันธมิตรเข้ามา แต่สงครามยุติลงเสียก่อนเพราะญี่ปุ่นได้ยอมแพ้ เมื่อวันที่ ๑๖ สิงหาคม ๒๔๘๘ เพราะถูกทิ้งระเบิดปรมาณูเมืองฮิโรชิมา และเมืองนางาซากิ เมื่อวันที่ ๖ และ ๙ สิงหาคม
รูธในฐานะผู้สำเร็จราชทานแทนพระองค์ ได้ประกาศสันติภาพให้ถือว่าการประกาศสงครามต่อสหรัฐอเมริกาและอังกฤษเมื่อวันที่ ๒๕ มกราคม ๒๔๘๕ ผิดเจตจำนงของประชาชน และขัดต่อบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ ถือเป็นโมฆะไม่ผูกพันประชาชนชาวไทย
พลพรรคเสรีไทยร่วมกับทหารสัมพันธมิตรดำเนินการปลดอาวุธทหารญี่ปุ่นแล้ว จากนั้นก็เข้ามาร่วมพิธีสวนสนามในกรุงเทพมหานคร ต่อหน้าพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล และพล.ร.อ.ลอร์ด หลุยส์ เมานท์แบทเตน ผู้บัญชาการทหารสูงสุดกองทัพสัมพันธมิตรภาคพื้นเอเซียอาคเนย์ ประกาศสถานะไม่เป็นผู้แพ้สงคราม ไม่ถูกแบ่งเป็นไทยเหนือ-ไทยใต้ อย่างเกาหลี และเวียดนาม
ครูเตียง กับขบวนการสันติบาตเอเซียอาคเนย์
ครูเตียง ศิริขันธ์ นายถวิล อุดล ส.ส.ร้อยเอ็ด นายจำลอง ดาวเรือง ส.ส.มหาสารคาม นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ ส.ส.อุบลราชธานี คือเพื่อนร่วมอุดมการณ์ตั้งพรรคสหชีพ มีนโยบายเพื่อเกษตรกร แก้ไขความทุกข์ยาก แก้อคติหยามเหยียดกันในสังคมไทย มีแนวทางสนับสนุน พรรคแนวรัฐธรรมนูญ มีนายปรีดี พนมยงค์ หนึ่งในผู้นำเปลี่ยนแปลงการปกครอง ๒๔ มิถุนายน ๒๔๗๕
พรรคสหชีพอภิปรายโจมตีนโยบายการบริหารประเทศของผู้นำทหารที่มักจัดสรรงบประมาณให้กองทัพมากเกินไป สร้างความขุ่นเคืองให้กลุ่มทหารตลอดมา เมื่อสงครามยุติ ส.ส.อีสานกลุ่มนี้ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี ครูเตียงนั้นเป็นรัฐมนตรี ๓ สมัย ๓ รัฐบาล คือ รัฐบาลนายทวี บุณยเกตุ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช และรัฐบาลพล.ร.อ.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
นอกจากนี้ ยังมีภารกิจหนุนช่วยพี่น้องเพื่อนบ้านต่อสู้เรียกร้องเอกราชจากเจ้าอาณานิคมฝรั่งเศสที่ไม่ยอมปล่อยมือ ก่อนนั้น ชาวญวนรักชาติได้ก่อตั้ง สันนิบาตเพื่อเอกราชของชาวเวียดนาม หรือ “เวียดมินห์” ภายใต้การนำของโฮจิมินห์ ตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๘๔ ช่วงนั้นให้เวียดมินห์มาฝึกอาวุธที่ดอนสววรค์ กลางหนองหาร ด้วย
กับขบวนการลาวอิสระ ภายใต้การนำ ของเจ้าสุภานุวงศ์ ได้สนับสนุนจัดตั้งและให้มาฝึกอาวุธเช่นกัน นอกจากนี้เสรีไทยอีสานบางส่วนยังข้ามน้ำโขงไปช่วยลาวและเวียดนามอีกด้วย ดังนั้น อาวุธเสรีไทยจึงได้ถูกลำเลียงไปสนับสนุนลาว และเวียดนาม
กันยายน ๒๔๙๐ ครูเตียง กับกลุ่มแกนนำภาคอีสานได้ก่อตั้งขบวนการสันติบาตเอเชียอาคเนย์ เพื่อต่อต้านการหวนกลับมาของฝรั่งเศส มีครูเตียง เป็นประธาน เจ้าสุภานุวงศ์ เป็นเลขาธิการ นายถวิล อุดล เป็นประชาสัมพันธ์ และนายเลอ ฮาย เป็นเหรัญญิก
บาปกรรมจาก รัฐประหาร ๘ พฤศจิกายน ๒๔๙๐
ภารกิจที่ยังไม่จบของครูเตียงกับมิตรสหายหนุนช่วยนายปรีดี พนมยงค์ นี่เอง ทำฝ่ายอำนาจนิยมฝักใฝ่มหาอำนาจได้เล็งจะเอาคืน กระทั่งเกิดวิปโยคพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ถูกลอบปลงพระชนม์ ในวันที่ ๙ มิถุนายน ๒๔๘๙ นายปรีดี พนมยงค์ ต้องลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
กระทั่งเกิดรัฐประหาร ๘ พฤศจิกายน ๒๔๙๐ พล.ท.ผิน ชุณหะวัณ นำยึดอำนาจล้มรัฐบาล พล.ร.อ.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ ไปเชิญพรรคประชาธิปัตย์มาตั้งรัฐบาล นายควง อภัยวงศ์ เป็นนายกรัฐมนตรีขัดตาทัพ ก่อนจะจี้ลง ยกจอมพล ป. กลับมาใหม่
นายปรีดีหนีไปตั้งหลักที่สิงคโปร์(ก่อนจะลี้ภัยไปในจีนและฝรั่งเศส) ส่วนครูเตียงหลบขึ้นภูพานฐานที่มั่นเดิม และเตรียมกำลังติดอาวุธจะลงมายึดอำนาจ แต่นายปรีดีออกวิทยุกระจายเสียงขอร้องไว้
รัฐบาลตั้งข้อหาครูเตียง"กบฏแบ่งแยกดินแดนอีสาน" และมีอุดมการณ์คอมมิวนิสต์ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่สามารถจับได้ เพราะมวลชนเป็นเกราะกำบัง หนังสือพิมพ์ยุคนั้นตั้งสมญานามให้ครูเตียงว่า "ขุนพลภูพาน"
เผด็จการต้องใช้วิธีข่มขู่ ทำร้ายชาวบ้านสารพัด เพื่อให้ข่าวไปกดดันครูเตียง ว่าเป็นต้นเหตุให้ชาวบ้านเดือดร้อน ครูครอง จันดาวงศ์ และมิตรสหายของครูเตียงอีก ๑๕ คนถูกจับ ในที่สุดขุนพลภูพานจึงยอมมอบตัวในเดือนมีนาคม ๒๔๙๑ ทั้งหมดถูกดำเนินคดี แต่ท้ายที่สุดศาลมีคำพิพากษายกฟ้อง
แต่การบ่อนทำลายยังดำเนินต่อไป แม้ฝ่ายสนับสนุนนายปรีดีพยายามทำรัฐประหาร ๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๒ แต่พ่ายแพ้ถูกเรียกเป็น”กบฏวังหลวง” กระทั่งในวันที่ ๔ มีนาคม ปีเดียวกัน อดีตสี่รัฐมนตรีคนอีสาน คือ ทองเปลว ชลภูมิ ถวิล อุดล จำลอง ดาวเรือง ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ ก็ถูกอัศวินแหวนเพชร ของพล.ต.อ.เผ่า ศรียานนท์ สังหารโหด บนถนนพหลโยธิน ทุ่งบางเขน
ครั้งนี้ ครูเตียงรอดมาได้ บ้างว่ามีการเจรจาให้ครูเตียงวางอุดมการณ์ต่อสู้ เพื่อจะไม่พบจุดจบเหมือนเพื่อนๆ จากข้อมูลระบุว่า น้าสาวของ นิวาสน์ พิชิตรณการ (ภรรยาของครูเตียง) บุตรีของ ร้อยเอกนาถ และ นางเวศ พิชิตรณการ เป็นอนุภรรยาของบิดา พล.ต.อ.เผ่า จึงมีสถานะเป็นดองกัน
กระทั่ง รัฐบาลออกกฎหมายคอมมิวนิสต์ พ.ศ.๒๔๙๕ เป็นเครื่องมือกวาดล้างจับกุมฝ่ายค้านจำนวนมากข้อหากบฏในเดือนพฤศจิกายน ๒๔๙๕ เรียกต่อมาว่า "กบฏสันติภาพ"
เวลาประมาณ ๑๔.๐๐ น. วันที่ ๑๒ ธันวาคม ๒๔๙๕ พล.ต.อ.เผ่า อธิบดีกรมตำรวจ ให้ตำรวจเชิญตัวครูเตียง ที่ร่วมประชุมคณะกรรมการนิติบัญญัตินัดพิเศษที่บ้านมนังคศิลา ไปพบ พร้อมกับ นายเล็ก บุนนาค นายผ่อง เขียววิจิตร นายสง่า ประจักษ์วงศ์ และนายชาญ บุนนาค และหายตัวไปแต่บัดนั้น
ต่อมา ในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้สั่งรื้อฟื้นคดีนี้ ปรากฏหลักฐานว่าครูเตียง ถูกฆ่ารัดคอหลังถูกควบคุมตัวไปสองวัน แล้วนำศพไปเผาทิ้งเชิงเขาโล้น ต.แก่งเสี้ยน อ.เมือง กาญจนบุรี ขณะมีอายุเพียง ๔๓ ปี

นายเตียง ศิริขันธ์ กับนางนิวาศน์ ภริยา

เตียง ศิริขันธ์ (5 ธันวาคม พ.ศ. 2452 - 13 ธันวาคม พ.ศ. 2495) เป็นนักการเมืองฉายา "ขุนพลภูพาน" หนึ่งใน "สี่เสืออีสาน" ซึ่งประกอบด้วยนายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายเตียง ศิริขันธ์ นายถวิล อุดล และนายจำลอง ดาวเรือง นายเตียงดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จ.สกลนคร 5 สมัย ตั้งแต่อายุ 28 ปี รัฐมนตรี 3 สมัย และเป็นหัวหน้าใหญ่เสรีไทย ภาคอีสานและสกลนครโดยมีศูนย์บัญชาการอยู่บนเทือกเขาภูพาน แนวคิดทางการเมืองที่สำคัญ คือ "ข้าพเจ้าต้องการให้ทุก ๆ คนบนพื้นอันเป็นสยามประเทศนี้ เป็นราษฎรเสมอหน้ากันหมด ปราศจากความเหลื่อมล้ำต่ำสูง"

นายเตียง ศิริขันธ์ เกิดที่บ้านในตำบลตลาด อำเภอเมืองสกลนคร เป็นบุตรคนที่ 6 ในจำนวน 10 คน ของขุนนิเทศพาณิชย์ (บุดดี) กับนางอ้อน ศิริขันธ์ จบโรงเรียนเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศวิหาร สมรสกับนางนิวาศน์ ศิริขันธ์ (นามเดิม นิวาศน์ พิชิตรณการ เป็นบุตรสาวของ ร.อ.นาถ และนางเวศ พิชิตรณการ) มีบุตร 1 คน ชื่อ นายวิฑูรย์ ศิริขันธ์

....................................................

เรื่องราวของนักสู้เพื่อประชาธิปไตยและเสรีภาพที่คนเชิดชู เมื่อไร้ร่างกายและลมหายใจ ครั้งตอนอยู่ถูกไล่ล่าฆ่าจนตาย รู้ทั้งรู้กันทั่วไปว่าเพราะอะไร แต่สุดท้ายคนไทยก็ยอมรับกับระบอบและค่านิยมแบบนี้มายาวนาน หรือต้องการแสดงออกเพียงแค่การมาเคารพศพคนตายแล้วกล่าวคำชื่นชม สังคมไทยต้องการแค่นี้ใช่ไหมกับคำว่า ประชาธิปไตย และ เสรีภาพ

บันทึกเรื่องราวสู่เว็บ "ชาวดินออนเน็ต"พร้อมคำถามในใจ

(ยรรยง ลูกชาวดิน)

25/06/2553

ข้อมูลเพิ่มเติม http://midnightuniv.org/midnight2545/document95171.html

โปรดระวัง...!! การกระชับพื้นที่คืนของประชาชน

2010-06-29T23:43:00.000+07:00

วันศุกร์, มิถุนายน 18, 2010

คอลัมน์ ชาวดิน ออนเน็ต

วันศุกร์ที่ 18 มิถุนายน 2553

นับวันคำว่าสองมาตรฐาน ของรัฐบาลของ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ก็ยิ่งออกอาการชัดเจนและหนักหน้าขึ้นทุกวัน โดยเฉพาะ คดีความต่างๆเกี่ยวกับคนเสื้อแดง โดยแบ่งงานกับ สุเทพ เทือกสุบรรณ ทำกันอย่างที่เรียกว่า อันโกหกได้ก็โกหก อันไหนตอบไม่ได้ ก็อ้างเรื่องความมั่นคง อ้างข้อกฏหมาย ดังภาพที่ผมนำมาลงประกอบ เพราะไปเจอจาก hi5 คงบอกอะไรได้หลายอย่างสำหรับท่านผู้อ่านทุกท่าน

สารพัดวิธี ที่ รัฐบาล อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ กำลังทำ ที่เห็นได้ชัด การคือการ สร้างแผนปรองดอง ที่แฝงไว้ด้วยเรื่องแหกตา เพราะ นายกฯ ออกมา โปรโมท งานที่จะทำ ด้วยการคัดสรร คนที่เป็นพวกตัวเองให้มานั่งหารือรอการสรุปไปวันๆ เพื่อ ยั่ว อารมณ์ ฝ่ายตรงข้ามอย่างคนเสื้อแดง ด้วยวิธีถนัด คือ " มาร์คโพเดี้ยม หรือ หล่อหลักลอย " อีกคน คือ สุเทพ รองนายกฯ ที่มีฉายาว่า " มาเฟียฝ่ายความมั่นคง " ก็เร่งหาทางกำจัดคู่แข่งทางความคิดทางการเมืองอย่างต่อเนื่อง ด้วยกระบวนการมางกฏหมาย เหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้ ภายใต้คำว่า" ปรองดอง"

1.คงไว้พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 "เพื่อจัดการคนเสื้อแดง"

2.ฟื้นคดีฆ่าตัดตอนคดียาบ้าสมัยรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ

3.เรื่องของบุคคลที่ห้ามทำธุรกรรมทางการเงิน 80กว่าราย ที่เข้าข่ายต้องสงสัยในการสนับสนุนคนเสื้อแดงว่าสนับสนุนการก่อการร้าย

4.อัยการเลื่อนสั่งคดี แกนนำพธม.บุกทำเนียบ

5.ปิดกั้นการเสนอข่าวสารของฝ่ายตรงข้ามทุกทาง

5 ข้อนี้ ก็ถือว่าหนักหนามากสำหรับ แนวทาง ปรองดอง ที่แฝงไว้ ด้วยความประสงค์ร้าย เพราะ นั่นหมายความว่า ความอดทนของประชาชนที่คิดต่างและยืนหยัดอยู่ฝ่ายเสื้อแดง กำลังจะทะลักออกมา แล้ว ปฎิบัติการ กระชับพื้นที่คืนของปฝ่ายประชาชน จะเริ่มเกิดขึ้นทั่วทุกย่อมหญ้า จาก ตจว.บีบกระชับเข้ามาสู่ กทม.อีกครั้ง แต่คราวนี้ จะนิ่งและสุขุมนุ่มนวล แต่อันตรายยิ่งนัก ต่อการบริหารบ้านเมืองของ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ แบบมักง่ายเช่นนี้ ไม่ต้องถึงขั้นรบราฆ่าฟัน แต่ถ้า ถูกคุกคาม รังแก ก็อาจมีป้องกันตัวบ้าง

การปิดวงล้อม กระชับพื้นที่คืนของประชาชน นั้น สามารถทำได้ง่ายมาก เพียงแค่ ร่วมใจ

ไม่ขายสินค้าให้คนของรัฐ ปชป.และพวก

ไม่ร่วมกิจกรรมทุกด้านของรัฐ ปชป.และพวก

ไม่คบค้ากับนักธุระกิจ ข้าราชการ ที่แสดงตนว่าเป็นสมุนรับใช้นักการเมืองของ รัฐ ปชป.และพวก

ไม่เชิญราชการ นักการเมือง เหล่านี้ไปร่วมงานของชาวบ้าน เช่นงานบวช งานแต่ง งานศพ

เจอหน้าก็ไม่พูดคุยหรือตอบคำถาม

และเชิญแต่เฉพาะพวกพ้องคนเสื้อแดงไปร่วมงาน

ในต่างจังหวัดนั้น สิ่งที่เป็นหัวใจหลักคือชาวบ้านที่เป็นเกษตกร และ ปฏิเสธไม่ได้ว่า จำนวนมากเป็นคนเสื้อแดง เป็นญาติพี่น้องของผู้บาดเจ็บ ล้มตาย สูญหาย จากการที่ออกมาร่วมชุมนุมเรียกร้องประชาธิปไตย ให้ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ คืนอำนาจให้ประชาชน ด้วยการยุบสภา ซึ่งประชาชนเหล่านั้น ได้รับความเจ็บปวดจากเหตุการณื เช่นนี้ มา 2 ปีซ้อน ทั้ง เมษาเลือดปี 52 และ เมษา-พฤษภา ปี53 กับการฆ่าอย่างหฤโหด ไร้ความเมตตา

แต่นั่นไม่ใช่วิธีที่จะหยุดความคิด ในแนวทางการต่อสู้ของ มวลมหาประชาชนคนเสื้อแดง ที่มีอยู่มากมายนับล้านคนได้เลย เมื่อใช้วิธีที่พูดกันขอร้องการ แต่สิ่งที่ได้รับ คือความบาดเจ็บ ล้มตาย และ สูญหาย สูญเสียอิสระภาพ แถมด้วยการ ยัดข้อกล่าวหาให้อย่างรุนแรง ว่า ก่อการร้าย ปิดกั้นสื่อประโคมข่าวฝ่ายเดียวว่าตัวเองชอบธรรม แม้แต่การตรวจสอบจาก ต่างชาติที่ผ่านโดย ยู เอ็น จะเข้ามาตรวจสอบข้อท็จจริง ก็ถูกกันท่าไว้ทุกทิศทาง แต่กลับพยายามแต่งตั้งบุคคลที่ร่วมขบวนการวางแผนทำลายฝ่ายตรงข้ามในการขึ้นสู่อำนาจ ที่เป็นคนของตนพวกเดียวกับตน ขึ้นมาเป็นคณะกรรมการตรวจสอบ ซึ่งเหมือนการประวิงเวลา ภายใต้ แผนปรองดอง ที่ ประกาศบอกชาวโลกและประชาชนในประเทศที่ไม่รู้ข้อมูลที่แท้จริง ทั้งหลายที่รัฐบาลนี้ทำ คือเกม แหกตา

หากประชาชนเริ่มปฏิบัติการปิดวงล้อม กระชับพื้นที่คืน ด้วย การตอบโต้ ดังที่ ผมว่ามา แม้อาจจะมีหลายคนมองว่าเป็นไปได้ยาก แต่ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ หาก รัฐบาลนี้ ยังคงใช้อำนาจที่ไม่ชอบธรรมแบบนี้ต่อไป ภาพของประชาชนที่แสดงออกในวันที่ไปให้กำลังแกนนำ นปช.ที่ศาลอาญา ที่ผ่านมาแล้วศาลตัดสินไม่ให้ประกันตัว สิ่งที่เกิดขึ้น นั้น เป็นภาพที่ คนในรัฐบาล ปชป.และพวกที่หนุนอยู่เบื้องหลัง หวาดผวา ไม่กล้า ยกเลิก พรก. จึงหาวิธีการอ้างต่างๆนาๆ ที่เหลือคือการสร้างเหตุความรุนแรงด้วยคนของตัวเอง เพื่อ คง พรก.นี้ไว้

หากการปิดวงล้อม กระชับพื้นที่คืนของประชาชน ได้เริ่มขึ้นบ้างในขณะนี้ สังคมนี้ที่มีผู้คนมากมาย เมินเรื่องคนเจ็บ คนตาย คนสูญหาย แต่ออกมาพร่ำถึงแต่แหล่งช๊อปปิ้ง แหล่งเดินตากแอร์ นัดเจอ ที่ถูกเผาทำลายไป โดยที่ยังไม่มีการตรวจสอบอย่างระเอียดว่ามีบุคคล กลุ่มใดบ้างเข้าไปเกี่ยวข้องก่อเหตุ แน่นอน มันมีมากกว่า มือที่ 1 2 3 4 5 แน่นอน เพราะรวดเร็วทันใจ หลังเกิดเหตุ ก็มีประกาศกฏอัยการศึก คนที่เข้า-ออก ตรวจสอบพื้นที่เกิดเหตุได้ คือคนของรัฐ และยามค่ำคืน ตามเวลาที่กำหนด คนของรัฐเท่านั้นที่ เคลื่อนไหวได้

และตอนนี้ทันใจ โดยไม่มีข่าว เรียกร้อง ให้ตรวจสอบข้อเท็จจริงใดจากบริษัทประกันเลย ทุกอย่างโยนไปให้ คนเสื้อแดง ชายชุดดำ และ ผู้ก่อการร้าย

ณ วันนี้ การเร่งก่อสร้างห้างที่โดนเผา เป็นไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับการยัดข้อหาและดำเนินคดีกับคนเสื้อแดงทั้งที่น่าจะไปตรวจสอบหาข้อมูลพยานหลักฐานต่างๆโดยฝ่ายกฏหมายของฝ่ายผู้ถูกล่าวหา ทั้งเรื่อง ผู้เสียชีวิต คนสูญหาย การ ขโมยทรัพย์สิน ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือของใคร ตลอดจนการเข้าไปคุมพื้นที่ในตึกใกล้เคียงของ ทหาร และการทุบกระจกตรวจค้นรถ ของ บริษัทและพนักงานที่จอดไว้ในลานจอดตามชั้นต่างๆ และมีทรัพย์สินหายไป ในขณะที่คนเสื้อแดงกำลังหนีตายเอาตัวรอด ดังที่เห็นคือส่วนหนึ่งที่หลบเข้าไปในวัด แม้แต่บัตรสมาชิกหรือสัญลักษณ์ที่บอกว่าเป็นคนเสื้อแดง ยังต้องทำลายทิ้ง บางส่วนฝังดินไว้ เพื่อเดินออกมาในตอนเช้าของอีกวันในสภาพประชาชนทั่วไป

สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ คงเป็นเหตุผลเพียงพอ ที่จะ ปิดล้อม กระชับพื้นที่คืนของประชาชน โดยเริ่มจากตาม ตจว.ขยับเข้ามาๆ ทีละนิด แต่ด้วยจำนวนคนเสื้อแดงที่มากมาย คงใช้เวลาไม่นาน ที่จะปิดล้อม กระชับพื้นคืนบ้าง และเข้าถึง กทม.ในไม่ช้า

ที่กล่าวมาผมแค่คิดและมองว่าน่าจะมีความเป็นไปได้สูง

ยรรยง ลูกชาวดิน

18/มิ.ย./53

ปิดท้ายด้วยข่าวที่ใกล้ความจริงเรื่องของความหวาดกลัว

ตำรวจเชียงใหม่ผวา นำกำลังตรึงร้านอาหารริมน้ำปิง หลังรับแจ้งแดงหลายร้อยรวมตัว

แต่ที่แท้เป็นกองเชียร์เกาหลีใต้ แต่งแดงเชียร์ทีมบ้านเกิด ลงฟาดแข้งสนามบอลโลก...
http://www.thairath.co.th/content/region/89088

คลิปลับกับการตายของพลทหาร

2010-06-29T23:32:00.000+07:00

..........................................................................

วันเสาร์, สิงหาคม 29, 2009.......จากที่มาเว็บบอร์ดประชาไทที่ มีเรื่องที่น่าสนใจน่าคิดแต่เราก็ต้องค่อยๆติดตามอย่างตั้งสติ กระผมจึงพยามไม่พูดอะไรเพิ่มมากนอกจากนำเรื่องที่ได้อ่านเจอและมีครที่มีความสงสัยและคล้ายและยังคาใจมาให้ท่านได้ลองอ่านและคิดกันดู.........

คลิปลับกับการตายของพลทหาร..หนังสั้น

โดย : สารวัตร ปักษ์ใต้ จากบอร์ดประชาไท

พี่ๆ เพื่อนๆ ช่วยวิจารณ์หนังสั้นเรื่องนี้ให้ผมหน่อยครับ น่าทำส่งประกวด เรื่องมีอยู่ว่า

เด็กหนุ่มคนนึงโดนเกณฑ์ไปเป็นพลทหารทั้งที่ไม่อยากไป ได้ไปอยู่บ้านนายทหารชั้นผู้ใหญ่ท่านนึงในฐานะพลทหารรับใช้ วันนึงได้เห็นว่ามีนายใหญ่มากๆ ของเจ้านายตัวเอง มาเยี่ยมที่บ้านพักของเจ้านายพร้อมแม่ทัพแขนเป๋ๆ คู่ใจ มานอนพักแรมค้างคืนทั้งๆที่ไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน ตัวเองก็ไปเสิร์ฟน้ำ เสิร์ฟท่า ตามประสาเด็กรับใช้ ดันไปได้ยินเรื่องไม่ดีที่เขากำลังปรึกษากันเข้า อารามตกใจและเป็นห่วงเพื่อนพ้องน้องพี่ทางบ้านเลยโทรไปเล่าให้ภรรยาฟังที่บ้านฟัง ด้วยเทคโนโลยี่ทีมีอยู่อันจำกัด จึงบอกภรรยาให้เอาโทรศัพท์อัดเสียงการสนทนานั้นไว้ ภรรยาจึงใช้ฟังก์ชั่นบันทึกเสียงของโทรศัพท์บันทึกไว้ ดันมีคนมาจะเอ๋เข้า "เฮ้ย นั่นมึงทำอะไรของมึง" พลทหารตกใจละล่ำละลักตอบ "ป่าว ป่าว ป่าวครับพี่ผมแค่จะโทรกลับบ้านหาแม่เท่านั้น" เสียงตอบดังกลับมาด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว "มึงมาโทรอะไรที่นี่ ตอนนี้ ไอ้สัส!!มึงแอบฟังหรือ ตายซะเถอะมึง" ชายคนนั้นจึงทุบพลหทารหนุ่มรายนั้นด้วยพานท้ายปืนเอ็ม.16เข้าที่ศรีษะ เสียงเอะอะโวยวาย ทำให้คนออกมาดู "เกิดอะไรขึ้นวะ" "ก็ไอ้สัสนี่ มันแอบฟังที่นายคุยกัน อ้างว่าโทรหาแม่" "เฮ้ย!! เอามันไปขังไว้ในห้องนอนก่อน เดี๋ยวนายใหญ่รู้เข้ามันไม่ดี" พอเอาไปขัง พลทหารหนุ่มนั่นดันปวดหัว กินยาแก้ปวดเข้าไป เลยไม่ฟื้น พลทหารคนนั้นเสียชีวิตในเวลาต่อมาเป็นเรื่องราวใหญ่โต ผลชัณสูตรบอกว่าเสียชีวิตจากการกระแทกกับของแข็ง แต่ดันมีทหารไปค้นบ้านภรรยาผู้ตายเฉยเลย ไปหาหอกอะไรก็ไม่ทราบได้

ต่อมาไม่นานมีการเปิดประเด็นคลิปลับอ้างว่าเป็นเสียงนายใหญ่มากๆคนนั้น ในวันนั้น ในการสั่งการไม่ดีอย่างนึง คนที่ได้มาก็อ้างว่าได้มาจากชายนิรนามสวมกางเกงสีเขียวขี้ม้าเอามามอบให้ ทั้งเจ้าตัวนายใหญ่มากๆเอง ทั้งคนรอบข้าง ทั้งลูกหาบ ก็อ้างว่าคลิปปลอม มีการตัดต่อ แต่ต้องคำนึงด้วยว่า เทคโนโลยี่การบันทึกเสียงผ่านโทรศัพท์มือถือ จะให้มันชัดได้ขนาดไหน การบันทึกเสียงระยะไกล (ไม่ติดกับปาก) ด้วยไมค์แบบตัดเสียงรบกวนรอบข้าง ก็ทำให้เสียงที่บันทึกได้ดูเหมือนว่ามีการตัดต่อเกิดขึ้นได้ เหมือนกัน ใช่ไหม?

เนื้อเรื่องเป็นไงครับ น่าทำเป็นหนังสั้นส่งประกวดดีไหม ต้องนี้ยังคิดพล็อตเรื่องตอนจบยังไม่ได้เลย ใครเก่งกว่าผม ฉลาดกว่าผมก็ขอความกรุณาด้วยนะครับ เอาให้สมบูรณ์เสียที คิดยังไง ก็คิดไม่ออก

...........อ่านแล้วผมเองถึงกับอึ้งครับ เพราะมีคนที่ทิ้งประเด็นในกระทู้นี้ไว้ให้น่าคิดในกระทู้นี้ สิ่งมีเหตุมีผลมากกว่าจะเป็นการพูดหรือเขียนด้วยความคนองสะใจแต่อะไรจะเป็นไปในทิศทางใด จะดีแน่ถ้าผู้เกี่ยวข้องที่ถูกกล่าวอ้างถึงมีคุณธรรมและทบทวนการกระทำของตนเอง ลองดูเนื้อหาที่เขาทิ้งไว้น่าสนใจมากครับ......

อย่าลืม หมอ ชันสูตรที่พยายามออกมาแถลงว่าคลิปมีการตัดต่อด้วย

ทั้งที่เป็นหมอแต่ต้องเก่งเรื่องเสียงไม่งั้นมันจะขัดกับเรื่องชันสูตร

ที่เคยแถลงถึงสาเหตุการตายของพลทหารไปตอนแรก

ปล.ให้เชื่อมอีกเรื่องหนังจะสนุกมาก คือมีการจำลองวิธีล้มจนเกิดบาดแผลดังกล่าวไม่ได้

เลยไม่ให้มีการเสนอข่าวภาพห้องน้ำที่เกิดเหตุ...... โพสต์โดย : หน้าใหม่

.........เราต้องย้อนดูบางส่วนเพื่อให้เข้าใจกับเหตุการณ์ที่กำลังเป็นข่าวครับ ว่าเพราะอะไรจึงมีคนออกมาพูดถึงกันมากมาย เพื่อที่จะได้เข้าใจและมองเห็นภาพที่เกิดขึ้น......

@ รพ.พระมงกุฎฯแจงปม"คอหัก"

พ.อ.พีระพล ปกป้อง โฆษกโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า กล่าวว่า โรงพยาบาลพระมงกุฎฯ รับแจ้งเหตุว่ามีผู้ป่วยที่บ้านพักแม่ทัพภาคที่ 1 เมื่อเวลา 08.15 น. วันที่ 15 เมษายน โดยรถพยาบาลฉุกเฉินไปถึงที่เกิดเหตุ เวลา 08.30 น. พบพลทหารอภินพ เครือสุข นอนหมดสติที่ พื้นห้อง แพทย์ประจำรถพยาบาลฉุกเฉินตรวจร่างกายเบื้องต้น พบว่าผู้ป่วยไม่หายใจ ม่านตาขยาย จึงช่วยชีวิตด้วยการนวดหัวใจ และนำส่งถึงโรงพยาบาลภายในเวลา 10 นาที แล้วนำเข้าห้องฉุกเฉินทันที โดยปั๊มหัวใจเพื่อช่วยชีวิตผู้ป่วยจนกระทั่งถึงเวลา 09.10 น. ผู้ป่วยไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง จึงหยุดปั๊มหัวใจ

"มาร์ค"ตอบกระทู้พลทหารตาย
วันเดียวกัน ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร มีนายชัย ชิดชอบ ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นประธานการประชุม พิจารณากระทู้ถามสดเรื่องการเสียชีวิตของพลทหารอภินพ เครือสุข ในบ้านพัก พล.ท.คณิต สาพิทักษ์ แม่ทัพภาคที่ 1 ของ นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว ส.ส.น่าน พรรคเพื่อไทย ถามต่อนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกฯ

นายอภิสิทธิ์ชี้แจงว่า ได้รับรายงานว่าพลทหารอภินพส่งข้อความถึงแฟน เวลา 9 โมง วันที่ 13 เมษายน จากนั้นวันที่ 14 เมษายนมีการรายงานว่าลื่นล้มในห้องน้ำ ได้รับแรงกระแทก คงหมดสติไปพักหนึ่ง และคืนสติขึ้นมา ก็โทร.หาแฟนสาวและเพื่อน จากนั้นไปซื้อยาแล้วนอน ต่อมาทุกคนพบความผิดปกติช่วงเช้าวันถัดมา ซึ่งก็ไม่ทันการณ์ และทราบว่าไปที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า และโรงพยาบาลรามาธิบดี สาเหตุมาจากกระดูกต้นคอหักและมีเลือดออกในเยื่อหุ้มสมอง หลังจากนั้นมีข้อสงสัยว่าลื่นล้มจริงหรือไม่ สุดท้ายผลการชันศูตรของโรงพยาบาลศิริราชก็เป็นไปตามผลตอนแรก
"หมอพรทิพย์"ช่วยป้อนข้อมูล

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ก่อนที่นายกฯจะตอบกระทู้ ปรากฏว่า พญ.คุณหญิงพรทิพย์ โรจนสุนันท์ ผู้อำนวยการสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ เข้าพบนายกฯที่ด้านหลังบัลลังก์ห้องประชุมสภา เพื่อตรวจดูข้อมูลพยานหลักฐานเกี่ยวกับการชันสูตรศพพลทหารอภินพ จากโรงพยาบาลรามาธิบดี คำให้การของญาติผู้เสียชีวิตที่ให้กับกรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) และเจ้าหน้าที่ตำรวจ คำให้การของเพื่อนพลทหาร จากทั้งหมดแล้วก็สรุปว่าน่าจะเป็นการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ ไม่ใช่ฆาตกรรม

นพ.ธีรวัฒน์ กุลทนันทน์ คณบดีคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล (กลาง) ร่วมกับคณะแพทย์ แถลงผลการผ่าชันสูตรศพพลทหารอภินพ เครือสุข

รพ.ศิริราช รอง ศาสตราจารย์ นายแพทย์วิสูตร ฟองศิริไพบูลย์ หัวหน้าภาควิชานิติเวช โรงพยาบาลศิริราช แถลงข่าวผลการผ่าพิสูจน์ศพพลทหารอภินพ เครือสุข อายุ 22 ปี ว่า สาเหตุการเสียชีวิตเบื้องต้นพบว่า บริเวณลำคอด้านหลังซ้าย ฐานกระโหลกศีรษะด้านซ้ายส่วนหลังมีรอยแตกร้าว ฐานกระโหลกศีรษะซ้ายส่วนหลังใกล้ช่องไขสันหลังมีรอยร้าวต่อเนื่องยาวประมาณ 6-7 เซนติเมตร พบเลือดออกเหนือเยื่อหุ้มไขสันหลังส่วนคอ เนื้อสมองกลีบซ้ายส่วนหลังมีรอยกดยุบเหนือเยื่อหุ้มสมองชั้นหนา หลังจากนี้จะต้ดชิ้นเนื้อเยื่อ บริเวณ คอ แขน ขา กระดูก เพื่อมาหาผลตรวจอย่างละเอียดต่อไป
ส่วนสาเหตุเกิดจากการถูกตีหรือลื่นล้มนั้นเป็นไปได้ทั้งสองอย่าง แต่ถ้าถูกของแข็งกระแทกก็ต้องโดนอย่างแรง หากลื่นล้มก็ต้องรุนแรง ทั้งนี้ต้องตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุ ตำแหน่งในที่เกิดเหตุ ซึ่งเป็นหน้าที่ของพนักงานสอบสวนที่จะต้องสืบหาข้อเท็จจริง ส่วนเวลาที่เสียชวิตหลังจากกระแทกของแข็งก็ต้องขึ้นกับปริมาณของเลือดที่ซึม ออกมาว่ามากหรือน้อย หากเลือดออกมากอาจจะเพียงแค่ 1 ชั่วโมงก็เสียชีวิต แต่หากเลือดค่อยๆซึมออกมา กว่าจะเสียชีวิตก็อาจข้ามวัน

........ที่เดียวกันแต่คำตอบจากหมอไม่ค่อยจะไปในทางเดียวกันเท่าไหร่........

พรรคเพื่อไทย พร้อมนางศิริมนต์ มาเพ็ชร มารดาพลฯอภินพ เครือสุข แถลงข่าวสงสัยการเสียชีวิตของพลฯอภินพ ที่พรรคเพื่อไทย
เมื่อวันที่ 28 เมษายน พร้อมโชว์ข้อความสั้น ที่พลฯอภินพส่งถึงแฟนสาวก่อนเสียชีวิต ความว่า

"เมื่อคืนนายกมานอนบ้านแม่ทัพด้วย วันนี้ความคิดถึงกำลังก่อตัวเป็นก้อนเมฆ เพื่อจะลอยไปหาที่รัก LOVE เหมียวที่สุดในโลก ความรักที่ให้ทุกวันมั่นคงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงตลอดทั้งคืน" เรื่องราวเกี่ยวข้องที่หลายคนกำลังค้นหาอย่างน่าสงสัย
http://www.shaowdin.blogspot.com/2009_04_01_archive.html
(และอีกหนึ่งม่านมี่ลงความเห็นไว้)
mom ขอบอกก่อนว่า เคยทำงานวงใน..ใกล้ชิดคนมีสี
(แต่ขอไม่ระบุว่าสีอะไรค่ะ)

เพื่อนในค่ายฯ นั้นบอกว่าช่วงเวลา ที่ผ่านมา
วิญญาณเฮี้ยน..ด้วยแรงอาฆาต
คนงานหนีกระเจิง...
สุนัข เห่าหอน...
.
.นายใหญ่..เจ้าของบ้านยังไม่กล้าเข้าพัก
.
.
ไม่ต่างจากบ้านเกษะโกมล....ที่ บังสนธิ 3เมีย
ไม่กล้าพักนั้นหล่ะ
ทั้งนี้ทั้งนั้นอยากให้ทุกฝ่ายใช้วิจารณญาณในการรับฟังให้แน่ใจก่อนที่จะเปิดโปงความชั่วของนายกคนนี้กันต่อไป ....โดย : mom

เรื่องเล่าเกี่ยวกับความตายของ “พลทหารอภินพ” และการสั่งฆ่า “สนธิ ลิ้มทองกุล”

Fri, 2009-06-26 07:01 http://www.prachatai.com/journal/2009/06/24854

นักปรัชญาชายขอบ

มีข้อเท็จจริงหลายๆ อย่างที่เกิดขึ้นในสังคมไทยซึ่งเป็นเรื่องซีเรียสมากที่สุดที่จะต้องพิสูจน์ให้สังคมรับรู้ตรงกัน เช่น กรณีการสวรรคตของพระเจ้าตากสิน และกรณีสวรรคตของรัชกาลที่ 8 แต่สังคมไทยก็มีสิทธิ์ได้รับรู้เพียง “เรื่องเล่า” หรือ “นิยาย” เกี่ยวกับข้อเท็จจริงของเรื่องดังกล่าวเท่านั้น ไม่มีสิทธิ์ได้รับรู้ “ข้อเท็จจริงที่ผ่านการพิสูจน์” อย่างถูกต้องตามหลักวิชาการและหลักกฎหมายจริงๆ

ตัวอย่างที่ยกมา อาจมองได้ว่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในยุคที่สังคมยังไม่มีการปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย หรือเป็นระบอบประชาธิปไตยที่เพิ่งคลอด เสรีภาพของสื่อมวลชน เทคโนโลยีการสื่อสาร ความตื่นตัวในการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร การใส่ใจในปัญหาบ้านเมืองของประชาชนยังไม่ก้าวหน้าเหมือนยุคปัจจุบัน

แต่ทำไมในยุคปัจจุบันที่เราดูเหมือนจะเชื่อกันว่า ประชาธิปไตย เสรีภาพของสื่อ เทคโนโลยีการสื่อสารก้าวหน้ากว่ายุคซึ่งยกตัวอย่างมามากแล้วนั้น สังคมจึงยังคงมีสิทธิ์แค่เพียงรับฟังเรื่องเล่าเกี่ยวกับข้อเท็จจริงที่จำเป็นต้องพิสูจน์ให้รับรู้ร่วมกัน เช่น เรื่องเล่าเกี่ยวกับความตายของ พลทหารอภินพ เครือสุข ทหารเกณฑ์ชาวจังหวัดเลย ที่มาเป็นทหารรับใช้ในบ้านพักของแม่ทัพภาคที่ 1 แล้วเสียชีวิตลงอย่างมีเงื่อนงำในช่วงเวลา (ไล่เลี่ยกับ) ที่ นายกฯอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ไปอาศัยบ้านพักดังกล่าวเพื่อหลบมวลชนเสื้อแดง ซึ่งสุดท้ายแล้ว สังคมก็ได้รับทราบเพียงเรื่องเล่าที่ว่า

“ต้องมีของแข็งมากระทบ หรือผู้ตายไปกระทบของแข็ง แต่ยังไม่สามารถระบุได้แน่ชัดในขณะนี้ ซึ่งกะโหลกบริเวณดังกล่าว เป็นการแตกร้าวเป็นรอยยาวแบบครั้งเดียว ซึ่งการกระทบที่ทำให้กะโหลกแตกได้นั้นถือว่าเป็นการกระทบที่ค่อนข้างรุนแรงพอสมควร เพราะหากไม่รุนแรงก็จะไม่ทำให้กะโหลกศีรษะแตกได้ขนาดนี้ แต่ต้องดูในข้อเท็จจริงด้วยว่าตำแหน่งและสภาพของการถูกกระทบกระแทกเป็นอย่างไร ซึ่งแพทย์ตอบไม่ได้ อาจจะต้องอาศัยพนักงานสอบสวนไปดูในที่เกิดเหตุว่าที่เกิดเหตุมีลักษณะเป็นอย่างไร เบื้องต้นแพทย์รู้เพียงว่าศีรษะบริเวณนั้นมีการกระทบกระแทกกับของแข็งเท่านั้นเอง”

(คำให้สัมภาษณ์ของ รศ.นพ.วิสูตร ฟองศิริไพบูลย์ ประธานคณะกรรมการตรวจศพ มติชนออนไลน์, 27 เมษายน พ.ศ. 2552)

อีกกรณีหนึ่งคือเหตุการณ์ใช้อาวุธสงครามยิง นายสนธิ ลิ้มทองกุล ในช่วงประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน ซึ่งต่อมามีการพิสูจน์ทราบว่ากระสุนที่ใช้ยิงเป็นกระสุนที่มาจากกองพลทหารราบที่ 9 แต่ใครคือผู้สั่งยิงหรือจ้างวานฆ่า ยังคงเป็นนิยายอยู่ต่อไป เช่น นิยายจากตำรวจ

“อุปสรรคการทำคดีนี้ คือ พนักงานสืบสวนสอบสวนที่ทำคดีถูกข่มขู่ในหลายรูปแบบไม่ให้ทำคดีนี้ แต่ตนไม่ได้ถามว่าถูกข่มขู่อย่างไรบ้าง ทำให้เรื่องนี้เป็นเหตุให้การทำคดีนายสนธิล่าช้าไป แต่ก็ยืนยันว่าจะทำคดีให้เสร็จก่อนเกษียณอายุราชการ”

(คำให้สัมภาษณ์ของ พล.ต.อ.ธานี สมบูรณ์ทรัพย์,ASTVผู้จัดการออนไลน์,23 มิ.ย.52)

และนิยายจาก นายสันธิ ลิ้มทองกุล

“ช่วงนี้ก็ไปปล่อยข่าวลือว่า ผมถูกสั่งยิงโดยฟ้า แล้วเขาก็ไม่รู้ว่า ทางข้างบนก็รู้ว่านี่คือข่าวลือที่ปล่อยออกมา ใครปล่อยเขาก็รู้ เขาบอกว่าปล่อยผ่านพระองค์หนึ่งแถวยานนาวา พระองค์นั้นท่านก็ฉุนว่าเอาท่านไปเกี่ยวข้องอะไร ท่านก็โทร.ไปรายงานฟ้าเหมือนกันว่าท่านไม่เกี่ยวข้อง แล้วบอกด้วยว่าใครเป็นคนปล่อยข่าวลือ นี่คือความทุกข์ มันปิดไม่มิดหรอก เอามือปิดฟ้าได้ยังไง”

(คำให้สัมภาษณ์ของ นายสนธิ ลิ้มทองกุล,ASTVผู้จัดการออนไลน์,23 มิ.ย.52)

ที่ว่าตัวอย่างที่ยกมานี้เป็น “เรื่องเล่า” หรือเป็น “นิยาย” เกี่ยวกับ “ข้อเท็จจริง” ก็เพราะว่า คำบอกเล่าต่างๆนั้นมันไม่ได้เป็นการพิสูจน์ให้สังคมเห็นร่วมกันว่า “ข้อเท็จจริง” ของการตายของพลฯอภินพคือการถูกฆาตกรรมหรืออุบัติเหตุ และมันไม่ได้บอกข้อเท็จจริงว่าการสืบคดีนายสนธิใครเป็นคนขู่ หรือคนระดับไหนกันแน่เป็นคนขู่ หรือว่าฟ้า ใคร หรือคนระดับไหนกันแน่ที่สั่งฆ่านายสนธิ

อย่างไรก็ตาม เรื่องเล่าเกี่ยวกับข้อเท็จจริงดังกล่าวแม้มันจะไม่ทำให้สังคมรู้ข้อเท็จจริงของสิ่งที่มันพูดถึง แต่มันกลับยืนยันข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสภาพสังคมไทยต่อไปนี้อย่างจะจะชัดจนยิ่ง เช่น.-

1. สังคมไทยแม้จะเปลี่ยนการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตยมาตั้งแต่ 24 มิถุนายน 2475 แล้ว แต่ยังเป็นสังคมที่มีอำนาจศักดิ์สิทธิ์แบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ดำรงอยู่อย่างมั่นคง และข้อเท็จจริงที่ซีเรียสมากๆที่สังคมจำเป็นต้องรับรู้หากน่าจะเกี่ยวข้องหรือน่าจะกระทบต่อความมั่นคงของอำนาจดังกล่าว สังคมก็จะมีสิทธิ์รับรู้ได้เพียงเรื่องเล่าหรือนิยายเกี่ยวกับข้อเท็จจริงนั้นเท่านั้น (เช่น กรณีสวรรคตของพระเจ้าตากสิน และ ร.8 เป็นต้น)

2. สังคมไทยมี “ส่วนขยาย” ของอำนาจศักดิ์สิทธิ์ คือกองทัพ ส่วนขยายนี้มีบทบาททั้งปกป้องอำนาจศักดิ์สิทธิ์นั้น ทั้งอ้างอิงอำนาจศักดิ์สิทธิ์นั้นเพื่อทำให้ส่วนขยายนั้นเองก็มีอำนาจที่ใครๆไม่กล้าหรือกลัวที่จะแตะต้อง คัดง้าง หรือแม้แต่จะตรวจสอบ ทวงถาม ความโปร่งใส ความเป็นธรรมอย่างตรงไปตรงมา หรือข้อเท็จจริงที่ซีเรียสมากๆที่สังคมต้องรับรู้ (เช่นการเสียชีวิตของพลทหาร ฯลฯ) ถ้ามันน่าจะเกี่ยวข้องหรือน่าจะกระทบต่อความมั่นคงของส่วนขยายของอำนาจศักดิ์สิทธิ์นี้ สังคมก็จะมีสิทธิ์รับรู้ได้เพียงเรื่องเล่าหรือนิยายเกี่ยวกับข้อเท็จจริงนั้นเท่านั้น เช่นกัน

3. สถาบันที่ควรเป็นที่พึ่งของสังคมในการเปิดเผยข้อเท็จจริงและทำให้เกิดความยุติธรรม เช่น สื่อมวลชน ตำรวจ ฯลฯ เมื่อต้องเผชิญกับอำนาจดังกล่าวก็จะตกอยู่ในสภาพ “เจอตอ” ทำอะไรต่อไม่ได้ มันเหมือนรู้ทั้งรู้ว่าอะไรเป็นอะไรแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จึงได้แต่สร้างเรื่องเล่าหรือนิยายเกี่ยวกับข้อเท็จจริงที่ไม่ได้พิสูจน์ ปล่อยให้สังคมตีความกันไปต่างๆนานา

คำถามคือ สังคมควรจะร่วมกันคิดหาวิธีการอย่างไรที่จะทำให้สิ่งที่เรียกว่า “ระบอบประชาธิปไตย” “เสรีภาพของสื่อ” “ความเที่ยงตรงของกระบวนการยุติธรรม” “ความก้าวหน้าของเทคโนโลยีการสื่อสาร” สามารถจัดการกับ “ข้อเท็จจริงที่ซีเรียสๆ” ทั้งหลาย ได้เข้าสู่กระบวนการพิสูจน์ให้สังคมรับรู้ตามหลักวิชาการและหลักนิติธรรมได้จริงๆ ไม่ว่าจะเจอตอเล็ก ตอใหญ่ขนาดไหนก็ตาม!

คลิปเสียงมาร์ค..กองพิศูจน์หลักฐานยืนยันว่าตัดต่อแค่ไม่ถึง 10 จุด

พท.อ้างอนุฯสอบเชื่อมาร์คสั่งการ

นายวรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล ส.ส.แพร่ พท. คณะกรรมการตรวจสอบการสลายการชุมนุมเมื่อวันที่ 13 เมษายน แถลงภายหลังการประชุมคณะอนุกรรมการรวบรวมเหตุการณ์ที่บริเวณสามเหลี่ยมดินแดง ที่มีนายสมศักดิ์ บุญทอง เป็นประธาน กรณีผลการตรวจสอบคลิปเสียงของนายกฯ ที่ พญ.คุณหญิงพรทิพย์ โรจนสุนันท์ ผู้อำนวยการสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ ตรวจสอบด้วยเครื่องระบบออร่าซิตี้พบว่า มีการตัดต่อคลิปเสียงและพบจุดตัดต่อถึง 62 จุด แต่ทางคณะกรรมการได้รับการชี้แจงข้อมูลจาก พ.ต.ท.วิวัฒน์ สิทธิสรเดช นักวิทยาศาสตร์ (สบ 3) กลุ่มงานตรวจสอบทางเคมี ฟิสิกส์ และชีววิทยา กองพิสูจน์หลักฐาน ตรวจสอบพบว่ามีจุดตัดต่อ 3 จุด และยังมีจุดที่ยังไม่แน่ชัดอีก 7 จุด โดยรวมแล้วไม่เกิน 10 จุด โดยจุดที่มีการตัดต่อบางช่วงนั้นไม่ได้ทำให้สาระสำคัญผิดไป และเมื่อนำคลื่นเสียงของนายกฯที่พูดในรายการเชื่อมั่นประเทศไทยกับนายกฯอภิสิทธิ์ เมื่อวันที่ 26 เมษายน ตามที่นายกรัฐมนตรีชี้แจงในสภามาเปรียบเทียบกับคลื่นเสียงของคลิปเสียงดังกล่าวเห็นได้ชัดว่าคลื่นเสียงมีขนาดไม่เท่ากัน หมายความว่าคลิปเสียงดังกล่าวไม่ได้มีการตัดต่อมาจากรายการเชื่อมั่นประเทศไทยฯ ทางคณะกรรมการการตรวจสอบเชื่อว่านายอภิสิทธิ์มีการสั่งการจริงตามคลิปเสียงดังกล่าว โดยทางคณะกรรมการจะมีการประชุมอีกครั้งในวันที่ 10 กันยายนนี้เพื่อเชิญนายกฯเข้าชี้แจงhttp://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1252075959&grpid=00&catid=00

ป ล า ห ม อ ต า ย เ พ ร า ะ ป า ก ม า ร์ ค ต า ย เ พ ร า ะ เ สี ย ง
อภิสิทธิ์ฉาวที่ประชาชนได้ฟังแล้วมีความตื่นตระหนกแต่ก็มีความกระจ่างชัดถึงเหตุการณ์สงกรานต์เลือด 12 – 14 เมษายน 2552 ถ้าใครได้ฟังคลิปนั้นก็จะรู้ชัดว่า_{1. เป็นเสียงนายกฯ อภิสิทธิ์จริงไม่ใช่เสียงปลอม ส่วนใครจะแก้ตัวแทนว่าเป็นเสียงปลอม ส่วนใครจะแก้ตัวแทนว่าเป็นเสียงปลอม ต่อให้อมพระมาพูดก็ไม่เชื่อและจะไม่มีใครมาบังคับให้คนที่มีสมองต้องเชื่อตามได้

2. คลิปเสียงนี้มีการตัดต่อจริงแต่เป็นการตัดต่อเป็นประโยค เพราะจากการเข้าเครื่องตรวจสอบซึ่งเป็นเครื่องที่วัดระดับโทนเสียงก็จะพบว่ามีหลายประโยคที่มีความสมบูรณ์แบบจนเข้าข่ายความผิดอาญาแล้ว โดยไม่ได้มีการตัดต่อโดยเฉพาะประโยคตอนท้ายซึ่งก็เข้าข่ายความผิดแล้ว

3. คลิปเสียงทุกอันถ้าต้องการให้ผู้ฟังฟังเฉพาะใจความสำคัญก็จำเป็นต้องมีการตัดต่อทั้งสิ้น ผู้เขียนวิเคราะห์ว่าการตัดต่อดังกล่าวมีเบื้องหลัง แล้วแต่ว่าฝ่ายใดจะคิด ถ้าเป็นฝ่ายที่สนับสนุนนายกฯ อภิสิทธิ์ก็จะคิดไปว่าเป็นฝีมือของกลุ่มเสื้อแดง ถ้าเป็นฝ่ายกลุ่มเสื้อแดงก็วิเคราะห์ว่าคลิปเสียงนี้ออกมาโดยผู้หวังดีแต่ประสงค์ร้าย มุ่งทำลายนายกฯ อภิสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว โดยตัดเสียงผู้อื่นที่รวมประชุมด้วยออก ซึ่งน่าสังเกตว่าจะต้องมีคนในกลุ่มนั้นทะเลาะกันจนแตกหัก จึงนำคลิปเสียงนั้นออกมาเผยแพร่ ขอเตือนนายกฯ อภิสิทธิ์ให้ท่านเป็นนายกฯ และท่านกลับฟัดเขาก่อนจนจมเขี้ยว ก็เป็นธรรมดาที่คุณจะต้องเจ็บบ้าง โดยผู้ปล่อยคลิปนี้มีศักยภาพและสติปัญญาลึกซึ้งมาก ปล่อยหมัดเด็ด ชกหน้าตรงและถูกกาลเวลาที่คนเสื้อแดงจะเตรียมการเคลื่อนไหวไล่อภิสิทธิ์ ในวันที่ 30 สิงหาคม 2552 ก็จะมีเหตุผลที่จะใส่ร้าย่วาคนเสื้อแดงทำ ที่สุดแล้วผู้ปล่อยคลิปเสียงนี้จะนั่งบนภูดูเสือกัดกันอย่างสบายใจ

4. จากคำพูดในคลิปเสียงทั้งหมดเมื่อฟังแล้วให้ย้อนมาดูเหตุการณ์สงกรานต์เลือด ก็เป็นจริงตามที่คลิปนั้นกล่าวไว้ทุกประการ ก็ไม่รู้ว่าจะแปลว่าอย่างไรให้ไปคิดเอาเอง ว่าเสียงและการตัดต่อมันมีจริง แต่ผลของการกระทำก็จริงตรงกับข้อความในเสียงนั้น ?}

ป ร ะ วั ติ ศ า ส ต ร์ ซ้ำ ร อ ย เ ส ม อ

เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2490 จอมพลผิน ชุณหะวัณ (ปู่ของนายไกรศักดิ์ ชุณหะวัน) ร่วมกับจอมพล ป.พิบูลสงคราม ทำการัฐประหาร รัฐบาล พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ รน. ซึ่งมี ดร.ปรีดี พนมยงค์ เป็นผู้สนับสนุนรัฐบาลหลวงถวัลย์ฯ นี้อยู่ จอมพลผินได้ร่วมกับจอมพล ป. ทำการรัฐประหารขับไล่รัฐบาลหลวงถวัลย์ฯ ออกไป โดยกล่าวหาว่าทั้งสองท่านต้องรับผิดชอบต่อกรณี ร.8 สวรรคต แล้วให้นายควง อภัยวงศ์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเพิ่งเริ่มตั้งพรรคมาได้ปีเศษ (สถาปนาเมื่อ 6 เมษายน 2489) เป็นนายกรัฐมนตรี เมื่อเป็นได้ประมาณ 6 เดือน ก็ถูกทหารกลุ่มเก่าที่ทำการรัฐประหารจี้ให้ลาออกและจอมพล ป. ก็ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแทนได้ประมาณ 10 ปี

จอมพลสฤษดิ์ ปฏิวัติจอมพล ป. เมื่อ 16 กันยายน 2550 ก็ให้นายพจน์ สารสิน (บิดานายอาสา สารสิน ราชเลขาธิการสำนักพระราชวังปัจจุบัน) เป็นนายกรัฐมนตรีอยู่ได้ประมาณ 1 ปี จอมพลสฤษดิ์ก็มาทวงอำนาจคืนขึ้นเป็นนายกฯ แทน

คณะ รสช. นำโดยบิ๊กจ๊อด แต่คนสำคัญที่กุมอำนาจจริงในการปฏิวัติคือ พลเอกสุจินดา คราประยูร หัวหน้ากลุ่ม จปร.5 เมื่อทำการปฏิวัติพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ ก็ให้นายอานันท์ ปันยารชุน เป็นนายกฯ ขัดตาทัพอยู่ 1 ปี แล้ว พลเอกสุจินดา ชายชาติทหารที่ยอมตระบัดสัตย์เพื่อชาติก็ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีจนเกิดเหตุการณ์พฤษภาทมิฬเมื่อปี 2535

ทั้งหมดนี้คือประวัติศาสตร์ที่สอนให้รู้ว่า เมื่อใดที่ทหารทำการรัฐประหารแล้ว ก็จะเชิดตัวแทนขึ้นมา 1 คน ให้เป็นนายกฯ ชั่วคราว แล้วที่สุดตัวทหารที่มีอำนาจจริง ก็ทนไม่ได้ก็จะมาเป็นนายกรัฐมนตรีเสียเอง

เหตุการณ์ในช่วงนี้ก็คือประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเก่า แต่แทนที่จะอยู่ได้ครบปี กลับเหลือแค่ 8 เดือน ก็เพราะความไม่ประมาณตน เหลิงอำนาจ กัดเขาก่อน เพราะรู้ตัวดีว่าอีกไม่ถึงปีเขาก็คงจะปลดออก เกมนี้จึงเป็นการชิงอำนาจของกลุ่มอำมาตย์ แต่ต้องการป้ายสี หาแพะยัดข้อหาใส่กลุ่มเสื้อแดง

ที่วิเคราะห์มาทั้งหมดนี้ ก็เป็นมุมมองหนึ่งที่ต้องการให้คนไทยรู้ทันเล่ห์เพทุบายของกลุ่มอำมาตย์ที่เล่นเกมนี้มาตั้งแต่ปี 2490 และเล่นมากนี้ซ้ำซากเพราะเขาดูถูกสติปัญญาคนไทยว่าโง่รู้ไม่เท่าทันเขา แต่วันนี้เป็นโลก แต่วันนี้เป็นโลกยุคโลกาภิวัฒน์ ยุคข้อมูลข่าวสาร, ยุคอินเตอร์เน็ต, เว็บไซต์ กลุ่มอำมาตย์คิดว่าสามารถบังคับคุมสื่อกระแสหลักได้ ก็สามารถลับ ลวง พราง ผู้คนได้ตลอดไปโดยคิดว่าคนไทยโง่เขลา....(ที่มาจากพันทิบ) _{คัดจากคอลัมภ์ ไทยรู้ทัน โดย ทองคำจาก นสพ. ความจริงวันนี้ ฉบับวันที่ 4 – 7 กันยายน 2552}

ฉบับเต็มเนื้อหาร้ายแรงกว่านี้

โพสต์โดย : ICT เว็บบอร์ดประชาไท
จตุพรแถลงประเด็นนี้ที่สภาฯ เมื่อเวลา 13.00 น. 28 ส.ค.52
“คนที่ควรระวังมากที่สุด ไม่ใช่พรรคเพื่อไทย และคนเสื้อแดง แต่เป็นพรรคพวกของนายอภิสิทธิ์เอง ที่อาจจะเกิดความไม่พอใจ เพราะสองสัปดาห์ก่อนหน้านี้ มีรองนายกรัฐมนตรีรายหนึ่งไปพูดกับทหารว่า จะเปลี่ยนตัว รมว.กลาโหม จะดึง พล.อ.สพรั่ง กัลยาณมิตร มานั่งแทน จึงน่าจะนำมาซึ่งความไม่พอใจในหมู่คนที่เคยร่วมกันทำให้นายอภิสิทธิ์ ได้เป็นนายกรัฐมนตรี

ผมขอสนับสนุนให้มีการพิสูจน์ ตามสายข่าวที่ผมได้รับทราบข้อมูลมา ก็อยากให้นายอภิสิทธิ์ใช้อำนาจนายกรัฐมนตรีสั่งการให้ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ เอาเทปที่บันทึกการประชุมระหว่างนายกรัฐมนตรี นายสุเทพ เทือกสุบรรณ และผบ.เหล่าทัพ ที่กรมทหารราบที่ 1 รักษาพระองค์ ในห้องยุทธการ ในคืนวันที่ 12 เม.ย. ออกมาพิสูจน์

นายอภิสิทธิ์จะรู้หรือไม่ว่า ได้มีการบันทึกเสียงไว้ แต่เท่าที่ผมทราบมีการดูดเสียงบางตอนออก ฉบับเต็มเนื้อหาร้ายแรงกว่านี้ โดยเป็นการมอบหมายให้แต่ละคนไปทำอะไรบ้าง ดังนั้นนายอภิสิทธิ์ควรจะเรียกเอาเทปนั้นออกมาดู จะได้รู้ว่าคำพูดในคลิปตรงกับที่ตัวเองพูดไว้หรือไม่

นายกรัฐมนตรีควรใช้ความสามารถที่ตัวเองมีอยู่ ไม่ว่าจะเป็นหน่วยข่าวกรอง สภาความมั่นคงแห่งชาติ มาตรวจสอบในเรื่องนี้ ไม่ใช่ออกมาโยนขี้ให้คนอื่น อย่างพรรคเพื่อไทยจะมีปัญญาไปนำเสียงในห้องประชุมออกมาได้อย่างไร คนที่บันทึกเสียงได้ก็คือทหารเท่านั้น ซึ่งทราบมาว่าขณะนี้ทางบริษัทเอสซีแอสเซท ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นคนตัดต่อเทปเสียง รวมถึงพรรคเพื่อไทย กำลังจะดำเนินการฟ้องร้องเอาผิดผู้กล่าวหา

ผมขอชี้ทางสว่างให้นายอภิสิทธิ์ว่า ในวอร์รูมคนที่จะจัดการมาร์ค มีการพูดกันถึงยุทธการ ดับแดง-ล้มรัฐบาล-บริหารเอง แม้พวกผมจะไม่ชอบนายอภิสิทธิ์ แต่ก็อยากให้ไปด้วยประชาธิปไตย ไม่ใช่รถถัง ดังนั้นถ้าจะมีเหตุการณ์ในวันที่ 30 สิงหาฯ นี้ ก็ไม่ใช่มาจากคนเสื้อแดง แต่มาจากคนกลุ่มดังกล่าว ซึ่งนายอภิสิทธิ์จะต้องไปตรวจสอบเอาเอง เรื่องคลิป สื่อก็จะเห็นว่าผมให้ความเป็นธรรม และผมก็ไม่ได้ถลำในเรื่องนี้ สาเหตุเชื่อว่านายอภิสิทธิ์คงจะไปย่ำยีหัวใจเขา เขาเลยใช้เทปนี้มาปล่อยในช่วงที่คนเสื้อแดงจะชุมนุม

ผมได้ พยายามสืบเสาะหาความจริง ต้องยอมรับความจริงว่า ทหารจำนวนมากก็ไม่เห็นด้วยกับการที่ทหารแทรกแซงการเมือง เหมือนกรณีพลทหารอภินพ เครือสุข พลทหารรับใช้บ้านแม่ทัพภาคที่ 1 หรือเหมือนที่ก่อนหน้านี้ก็มีทหารส่งข้อมูลเรื่องขนมจีนแกงไก่มาให้”

นักข่าวถามว่า หมายความว่าสายข่าวเป็นทหารที่อยู่ในห้องประชุม
จตุพร ตอบว่า “ถ้าไม่อยู่ในห้องประชุม จะนำเทปเสียงออกมาได้อย่างไร”
นักข่าวถามว่า เมื่อฉบับเต็มเนื้อหาร้ายแรงกว่านี้ จะตัดออกทำไม ในเมื่อคนปล่อยคลิปก็มีเจตนาทำลายนายอภิสิทธิ์อยู่แล้ว
จตุพรตอบว่า
“ที่ตัดออกเพราะมีการเอ่ยถึงตัวบุคคล ว่าผบ.เหล่าทัพไหนรับผิดชอบหน้าที่ด้านใด ดังนั้นจึงต้องตัดคนที่รับผิดชอบออกไป”

และที่มันดิ้นรนก้เป้นการถ่วงการยื่นฎีกาของ นปช.คนเสื้อแดงต่อพระมหากษัตริย์
ไอ้มาร์คเผด็จการฟันน้ำนม

คณะแพทย์ศิริราชสรุปเบื้องต้นผลการผ่าชันสูตรพลิกศพ พลทหาร อภินพ เครือสุข อายุ 22 ปี ทหารเกณฑ์ที่เสียชีวิตภายในบ้านพักกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ของ พล.ท.คณิต สาพิทักษ์ แม่ทัพภาคที่ 1 เกิดจากกะโหลกศีรษะแตกเป็นรอยยาว โดยต้องมีของแข็งมากระทบ หรือผู้ตายไปกระทบของแข็ง รอผลตรวจชิ้นเนื้ออีก 7 วัน หาสาเหตุแน่ชัด ทั้งนี้ ศ.คลินิก นพ.ธีรวัฒน์ กุลทนันทน์ คณบดีคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล แถลงเมื่อวลา 13.30 น. วันที่ 27 เมษายน ที่โรงพยาบาล (รพ.) ศิริราช ว่า "คณะแพทย์สรุปเบื้องต้นว่า สาเหตุที่ทำให้พลฯ อภินพ เสียชีวิต เกิดจากกะโหลกศีรษะแตกเป็นรอยยาว มีเลือดออกเหนือเยื่อหุ้มสมองชั้นหนาที่ยังคงค้างอยู่และเลือดกดเนื้อสมองเป็นเวลานาน ซึ่งเป็นสาเหตุของการเสียชีวิตดังกล่าว

สวัสดีครับ หัวหน้าทหาร และหัวหน้ารัฐบาลลวงโลก

2010-06-29T23:16:00.000+07:00

โพตส์ วันจันทร์, เมษายน 20, 2009

หลังจากพวกคุณ ทำหน้าที่ ไล่บี้ทำร้ายประชาชนไปแล้ว ก็ออกมาแก้ตัวต่างๆนาๆ หวาดผวา กลัวว่าเขาจะตัดต่อภาพว่ามีคนตายในการสลายการชุมนุมของคนเสื้อแดง ผมเห็นพวกคนออกมาสัมภาษณ์แล้ว ผมนึกสมเพชในความเป็น ผู้นำของพวกคุณมากเลย จากการดูยอดของผู้บาดเจ็บจาก นสพ.ที่ลงว่ามีเกิน 135 ราย ผมก็ยังไม่คิดอะไรมาก แต่ สิ่งที่พวกคุณออกมาบอกว่า ไม่ใช้กระสุนจริง ยิงคน ใช้ยิงขึ้นฟ้า และใช้ลูกปลอมยิงใส่คน นับวันยิ่งออกมาพูด สิ่งที่เผยออกมาก็คือการแสดงออกของคนโกหก ที่ หลบไปหลบมา

ผมลองนับตัวเลข ของผู้ที่ได้รับบาดเจ็บจาก นสพ.กรุงเทพธุรกิจ วันที่ 19 เมษายน 2552 หน้าที่ 3สิ่งที่ผมนับแบบลองเช็คดู โดยนับเฉพาะผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ ที่ถูกกระสุนปืน (ไม่รวม 2 คนที่ตายอยู่นางเลิ้งนะ) มีผู้ได้รับบาดเจ็บจากกการถูกยิง 31 คน ไม่รวมที่ถูกทำร้ายจากการทุบตี หรือ โดนฟันด้วยมีด แค่นี้ ชาวบ้านเขาก็คงคิดในใจว่าไหนบอกว่าใช้กระสุนปลอมแต่ทำไมมีคนโดนยิง เรื่องคนตาย คงยากจะไปถามต่อ เพราะ สื่อต่างๆ ไม่เคยให้ความสำคัญกับคนเสื้อแดงเลย ไปถามแต่ญาติของคนนางเลิ้งที่ตาย...... แต่หลายคนคงได้แต่คิดโดยที่ไม่กล้าถามแน่เพราะรู้ว่า อาจไม่ปลอดภัย....... ..กรณีชาวบ้านนางเลิ้ง ต้องขอพูดกันตรงๆว่า พวกคุณนั่นแหละ ที่รู้ดีกว่าใครๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนหน้านี้ ครั้งพันธมิตร ยึดทำเนียบ ตั้ง สน.กันที่สะพานมัฆวาน พวกคุณทำตัวกันอย่างไร และหลังจาก คนเสื้อแดงชุมนุมที่รอบทำเนียบ พวกคุณๆแถวนางเลิ้ง ได้ทำอะไรกับคนเสื้อแดงที่ผ่านไปแถวนั้นบ้างกี่ครั้งกี่คนที่โดนพวกคนแถวนั้นทำร้ายร่างกาย โดยที่คนเหล่านี้ ไปแจ้งความ แต่ข่าวทุกอย่างก็เงียบ การดักทำร้าย ทุบตี ชิงทรัพย์ พวกคุณนั้นรู้ดีว่า ใครทำอะไรบ้าง ไม่เว้นดักทำร้ายพยาบาลอาสาของคนเสื้อแดงทุบตีทำร้ายเขาจนกระดูกแขนแตก แต่ผมไม่เห็นนักข่าวคนไหนของสื่อหลักๆ ไปสอบถามสัมภาษณ์เลยใครอยู่เบ้องหลังคนเหล่านั้น และเคยสนใจคนเสื้อแดงที่ถูกทำร้ายมาก่อนหน้านี้ไหมบาดเจ็บพิการไปเท่าไหร่ หลายต่อหลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคนเสื้อแดง ถูกเสนอข่าวออกมาเป็นด้านลบตลอดจนล่าสุด เหตุการณ์ทุกอย่างในเมืองไทย สื่อมวลชนทั้งหลายพวกคุณด้วยที่ด้วยที่เป็นในการนำเสนอข่าวสารที่บิดเบือนและไม่เป็นธรรมกับคนเสื้อแดง

ไม่แปลกหรอก ที่ คำว่า สื่อ ศาล ทหาร อำมาตย์ นักวิชาการกลุ่มหนึ่ง ได้ที่รวมหัวกัน ปิดกั้นประชาชนจากข้อเท็จจริง เพื่อผลประโยชฯของตนและพวกพ้อง

มีคำถาม ที่ผมได้อ่านเจอ จากกลุ่มแดงไทยว่า

... คำถามเด็ด มาร์ค+ตำรวจ +ทหาร มาตรฐานไหน กับเสื้อแดง เสื้อเหลือง

ฟังการแถลงของตำรวจทาง หอยม่วงแล้วเป็นไงครับ ส่วนตัวเห็นใจตำรวจอยู่
เพราะพูดว่าจะทำตรงไปตรงมา แต่มันก็ตรงไม่ได้สักทีครับ

ติดที่นโยบายหรือเปล่า เรื่องเสื้อแดง ไม่รู้จักชื่อเสียงเรียงนาม
เอารูปถ่ายหนังสือพิมพ์มาขยายออกประกาศจับทั้งให้สินบนนำจับด้วย(บอกว่าทั้งหมดที่ออกหมายจับ
รู้จักแรมโบ้คนเดียว)

ส่วนเสื้อเหลือง เสื้อนำ้เงินบอกว่าสืบสวนอยู่
ก็รูปคนแทงตำรวจ รูปคนยิงปืน รูปถอยรถทับตำรวจ ทำไมไม่ขยายภาพประกาศจับ
พร้อมให้สินบนเหมือนเสื้อแดงล่ะ

เอาแต่แก้ตัวว่ากำลังดำเนินการ ไม่ 2
มาตรฐานก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรล่ะท่าน พยายามเข้าใจ แต่ก็ไม่เข้าใจนั่นแหละ

จากนี้ผมจะถาม ผบ.เหล่าทัพ ทั้งสามเหล่าว่า พวกคุณกินเงินเดือนจากภาษีประชาชนอยู่ทุกวันนี้ คุณทำหน้าที่เหมาะสมแค่ไหน พวกคุณเคยสนใจต่อความเป็นอยู่ของผู้ใต้บังคับบัญชาบ้างไหม ในขณะที่พวกคุณ มีเวลามาตีกอร์ฟ แต่ ลูกน้องที่อยู่ตามชายแดนต้องลำบากและตายไปในสภาพต่างๆ คุณแก้ไขไม่ได้เลย แต่กับประชาชนคนไทยที่ออกมาเรียกร้องประชาธิปไตยในสิทธิทางการเมืองในภาคประชาชน แต่คุณกับเข้ามาวุ่นวายกับการเมืองที่มีพวกคุณหวังอำนาจและประโยชน์และสั่งลูกน้องให้มาไล่ล่าทำร้ายฆ่าประชาชน คุณละอายบ้างไหม

ถามตรงๆไปยัง ผบ.ทบ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา อีกครั้ง ลูกน้องคุณที่มีอันบาดเจ็บล้มตาย ในภาคใต้ คนไทยทั่วประเทศเขาดูดายไหม การช่วยเหลือ และกำลังใจที่เขามอบให้

ในวันนี้คุณทำกับประชาชนเหล่านั้นเช่นนี้หรือ หรือคุณมองค่าของผู้ใต้บังคับบัญชา และประชาชนคนไทยที่ไร้อำนาจเหล่านี้เป็นแค่เบี้ยอยู่ใต้อำนาจเถื่อนเผด็จการของพวกคุณ ที่พวกคุณจะบงการได้ตามใจต้องการ การที่สั่งให้ลูกหลานชาวบ้านที่เป็นลูกน้องคุรมาทำร้ายไล่ยิง พ่อแม่พี่น้องของเขาเองนั้น แล้วไอ้คำว่าต้องการเห็นความสงบสุขที่พวกคุณชอบอ้างมันอยู่ที่ไหน มันจะมีไหม คุณไม่ทำหน้าที่ที่สมควรให้เหมาะสม ปัญหาของนักการเมือง คนที่ตัดสิน ในการเลือกผู้นำตามระบอบประชาธิปไตย คือประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศ แต่ทหารอย่างพวกคุณ เข้ามาแทรกแซงทำไม และเป็นการเข้ามาแทรกแซงอย่างเลือกข้างเลือกปฏิบัติ ไม่เป็นธรรมต่อคนอีกฝ่ายแบบนี้ จำใส่หัวกระโหลกพวกคุณไว้เลย พวกคุณนั่นแหละที่สร้างความแตกแยกแบ่งฝ่ายให้คนไทยทะเลาะกัน โดยเฉพาะการออกมาตอกย้ำกล่าวให้ร้ายเอาผิดกับ คนเสื้อแดง.......